Odkrywanie muzycznej historii

18 lipca 2023 roku w Wrocławiu rozpoczął się drugi dzień jubileuszowego, 25. BNP Paribas Nowe Horyzonty. Już od samego rana widzowie zapełniali sale kinowe, by obejrzeć najnowsze produkcje, w tym "Czas kruka" oraz "Wszystko w porządku". Jednak szczególną uwagę przykuł film "Koncert pożegnalny" kanadyjskiej reżyserki Sofii Bohdanowicz.

Choć frekwencja nie była tak imponująca jak podczas wczorajszej gali otwarcia, ci, którzy zasiadli w fotelach, nie mogli oderwać wzroku od ekranu. Historia koncentruje się na młodej doktorantce Audrey (w roli Deragh Campbell), która obsesyjnie poszukuje prawdy o Kathleen Parlow – wybitnej kanadyjskiej skrzypaczce, której geniusz został zapomniany.

Osobista pasja i dramat rodzinny

Audrey, z osobistym związkiem z Parlow, bowiem jej dziadek był jej uczniem, penetruje archiwa i biblioteki w miastach takich jak Toronto, Londyn i Oslo. Jej badania napotykają jednak na przeszkody – matka Audrey znajduje się w hospicjum, gdzie zmaga się z chorobą. Kobieta pragnie, aby po śmierci jej prochy zostały rozsypane razem z ukochanymi skrzypcami, co jeszcze bardziej motywuje Audrey do odkrycia prawdy.

Narracja przeplatająca pokolenia

Film od samego początku urzeka widza, ukazując postać Kathleen Parlow, która w sposób metaforyczny narrates całą opowieść. Jej wspomnienia splatają się z aktualnym losem Audrey, ilustrując niewłaściwie zrozumiane tło ich historii.

Pomimo pasji, głównej bohaterce nie udaje się zakończyć swoich badań. Zniechęcona, postanawia zmienić swoje życie, porzucając partnera i przeprowadzając się do Londynu. Tam wyrusza w podróż śladami Parlow, co prowadzi ją do odkrycia nie tylko historii skrzypaczki, ale i samej siebie.

Cytaty dźwięku i przeszłości

Skrzypce, prezent od dziadka, odgrywają kluczową rolę w filmie, nieustannie przypominając widzom o związku łączącym Audrey z Parlow. Muzyczne tło, które towarzyszy filmowi, w niektórych momentach staje się wręcz psychodeliczne, budując napięcie i emocje, a w innych tworzy subtelną atmosferę refleksji.

Mroczne tempie i ostateczne spełnienie

W miarę postępu fabuły, napięcie narasta. Audrey budzi się z obsesyjnych myśli, skrzypce stają się przedmiotem jej frustracji, a przyjaciółka pomaga jej zrozumieć emocje, prowadząc do pomysłu zorganizowania koncertu z utworem "Opus 28".

W chwili kulminacyjnej, po śmierci matki, Audrey podejmuje dramatyczną decyzję, spełniając ostatnie pragnienie matki i kremując również skrzypce. W tej chwili emocjonalne połączenie między przeszłością a teraźniejszością osiąga szczyt.

Podsumowanie: obsesja w poszukiwaniu prawdy

Film "Koncert pożegnalny" ukazuje obsesyjną potrzebę odkrycia prawdziwej historii Kathleen Parlow, równocześnie poruszając kwestię rodzinnych relacji i poszukiwania tożsamości. W miarę jak Audrey zmaga się z emocjami i przeszłością, widzowie mają okazję empatyzować z jej dramatem. Historie oczu w mrocznych korytarzach przeszłości i dźwięki muzyki współczesnej łączą się w organiczny, poruszający sposób, pozostawiając niezatarte wrażenie.