Gluten czy... komunikacja jelit i mózgu?

Wielkie odkrycie zespołu badaczy z Australii, Niderlandów, Włoch i Wielkiej Brytanii zmienia nasze postrzeganie nadwrażliwości na gluten (NCGS). Zamiast bezpośredniej reakcji na gluten, problem leży w interakcji między jelitami a mózgiem.

Główna autorka badania, dr Jessica Biesiekierski z Uniwersytetu w Melbourne, wskazuje, że wiele osób z NCGS nie reaguje rzeczywiście na gluten, ale na inne składniki pszenicy lub objawy związane z tzw. efektem nocebo. Oznacza to, że oczekiwanie negatywnej reakcji może wywoływać rzeczywiste dolegliwości.

Ból brzucha bez glutenu, czyli jak mózg wpływa na jelita

Badania wykazują, że tylko niewielka część osób rzeczywiście reaguje negatywnie na gluten. W praktyce, uczestnicy tych badań często doświadczali podobnych objawów zarówno po spożyciu produktów glutenowych, jak i bezglutenowych.

Osoby z zespołem jelita drażliwego często nie odczuwają różnicy między glutenem a placebo, co prowadzi do wniosku, że ich dolegliwości mogą być bardziej związane z komunikacją między mózgiem a układem pokarmowym niż z glutenem samym w sobie.

Miliony bez potrzeby w diecie bezglutenowej

Sukcesywny wzrost liczby osób unikających glutenu to zjawisko, które wzbudza kontrowersje. Chociaż 10% dorosłych deklaruje nadwrażliwość, jedynie 16-30% z tych osób spełnia kryteria NCGS. Dr Biesiekierski podkreśla, że wiele osób błędnie interpretuje swoje objawy.

Zrozumienie tej sytuacji jest kluczowe dla zdrowia publicznego, a odróżnienie NCGS od innych zaburzeń jelitowych pomoże lekarzom zapewnić pacjentom lepszą opiekę i uniknąć niepotrzebnych ograniczeń w diecie.

Mity dotyczące glutenu wciąż na czołówkach mediów

Nie ma dowodów potwierdzających popularne teorie o negatywnym wpływie nowoczesnych odmian pszenicy na zdrowie. Badania z przeszłości nie wykazały znaczących różnic w składzie białek, w tym glutenu, w porównaniu do pszenicy uprawianej w XIX wieku.

Jednak rosnący rynek produktów bezglutenowych, który według przewidywań osiągnie wartość 11,5 miliarda dolarów do 2029 roku, wpływa na sposób, w jaki temat nadwrażliwości na gluten jest przedstawiany w mediach i w badaniach.

Kto najczęściej diagnozuje się na własną rękę?

Najczęściej zgłaszają się do lekarzy kobiety w wieku około 38 lat, które diagnozują się samodzielnie, często opierając się na informacjach z Internetu.

Eksperci apelują o bardziej szczegółowe podejście diagnostyczne, które powinno obejmować analizę objawów, eliminację celiakii oraz kontrolowane wprowadzenie glutenu do diety.

Przyszłość opieki zdrowotnej – czas na nowe myślenie!

Naukowcy podkreślają, że skuteczna opieka nad osobami z NCGS powinna łączyć aspekty dietetyczne z psychologicznymi, aby zapewnić właściwe odżywianie.

Dr Biesiekierski kończy: „Przekaz zdrowia publicznego powinien skupić się na tym, że gluten nie zawsze jest szkodliwy, co potwierdzają coraz nowsze badania.”