Hipoteza drugiego prawa infodynamiki

Dr Vopson, profesor fizyki, przedstawił niezwykłą hipotezę, nazywając ją drugim prawem infodynamiki. Odwołuje się tym samym do teorii informacji, którą opracował prof. Claude Shannon w latach 40. XX wieku. Uważa, że grawitacja może działać jak sztuczny algorytm, a nie jak podstawowa siła natury, co rodzi niezwykle intrygujące pytania.

Grawitacja jako uporządkowanie chaosu

Według dr Vopsona działanie grawitacji przypomina inteligentny algorytm, który porządkuje ogromne ilości rozproszonych danych. Argumentuje, że gdyby cząstki były rozmieszczone losowo, tak jak tuż po Wielkim Wybuchu, powstałby nieprzenikniony chaos. Jednak grawitacja wywołuje kumulację materii, co przypomina działanie komputera, który kompresuje dane. "Kiedy planety i galaktyki łączą się dzięki grawitacji, informacja staje się bardziej zagęszczona i łatwiejsza do przetworzenia," pisze dr Vopson.

Wszechświat jako układ informacji?

Według badacza przestrzeń może składać się z maleńkich jednostek informacji, przypominających piksele na ekranie. Gdy elementy te są rozmieszczone losowo, system jest niezwykle skomplikowany, ale gdy są połączone w całość, informacja staje się prosta i uporządkowana. Dr Vopson sugeruje, że łącząc dynamikę informacji z grawitacją, możemy dojść do wniosku, że nasz Wszechświat działa na zasadzie jakiegoś rodzaju kosmicznego oprogramowania.

Dyskusje na granicy science fiction

Mimo fascynujących teorii, eksperci, jak prof. Michał Bejger z Centrum Astronomicznego im. Mikołaja Kopernika w Warszawie, są ostrożni. "To są spekulacje, które mogą prowadzić do niekompletnych wniosków. Trudno nawet wyobrazić sobie, w jaki sposób moglibyśmy udowodnić, że żyjemy w symulacji. To jak rozważania Platona o rzeczywistości — temat nie jest nowy," zauważa.

Symulacja czy rzeczywistość?

Prof. Bejger przytacza przykład, że nie tylko grawitacja, ale i inne cechy Wszechświata, takie jak stałość właściwości cząstek elementarnych, mogą budzić wątpliwości co do naszej percepcji rzeczywistości. Twierdzi, że teza o wielkiej symulacji może odnosić się do głębszych poziomów, jak zjawiska kwantowe, ale nie mamy żadnych dowodów potwierdzających te spekulacje.

Bądźmy ostrożni w spekulacjach!

"Teorie można tworzyć łatwo, widząc podobieństwa między różnymi zjawiskami, ale nie oznacza to, iż są one dowodami. Zagadnienia dotyczące symulacji Wszechświata pozostają nieweryfikowalne,” dodaje. Prof. Bejger zwraca również uwagę na to, że każda wzmianka o programiście sugeruje 'inteligentny design' — argument, który może wprowadzać niepotrzebne kontrowersje w obrębie nauki.