Ekosystemy to dynamiczne układy, w których interakcje między zwierzętami, roślinami, mikroorganizmami oraz elementami przyrody nieożywionej są w cią constant schle. Zmiany te mogą być spowodowane zarówno naturalnymi zjawiskami, jak i działalnością ludzką. Ostatnie badania przedstawione w renomowanym czasopiśmie "Science" ujawniają nieoczekiwane skutki deforestacji dla rodzimych gatunków owadów Nowej Zelandii.

Naukowcy skoncentrowali się na dwóch gatunkach widelnic, zamieszkujących leśne tereny Nowej Zelandii. Austroperla cyrene to gatunek znany ze swoich silnych toksyn i charakterystycznego czarno-żółtego ubarwienia, które ostrzega potencjalnych drapieżników. Permakulturowe Zelandoperla fenestrata, będące nietoksycznymi imitatorami, również zamieszkiwały te same obszary.

Jednak wraz z wylesieniem, populacja Austroperla całkowicie zniknęła, a Zelandoperla zaczęła ewoluować. Okazało się, że owady te przybrały jasnobrązowy kolor w obszarach, które wcześniej były gęsto zalesione.

Jonathan Waters, jeden z autorów badania, podkreślił: - W regionach zalesionych te owady wykształciły kolory ostrzegawcze, mające na celu zmylenie drapieżników. Ale w związku z deforestacją toksyczne gatunki zniknęły, a nietoksyczne Zelandoperla zmieniły swoje strategie przetrwania, dostosowując się do nowych warunków.

Naukowcy zaobserwowali, że zmiany te wystąpiły w wielu niezależnych populacjach Zelandoperla, które znalazły się w niepowiązanych regionach. Mimo różnic, zauważono podobne tendencje dotyczące koloru owadów. Interesujące jest również to, że te zamieszkujące obszary leśne pozostały przy swoim czarno-żółtym ubarwieniu.

Graham McCulloch z Uniwersytetu Otago dodał, że mimo negatywnego wpływu ludzi na ekologiczne interakcje, niektóre gatunki są wystarczająco odporne, aby się dostosować. - Nasze badanie jest kluczowe, ponieważ pokazuje, że przynajmniej w przypadku niektórych rodzimych gatunków istnieje możliwość adaptacji do zmian środowiskowych wywołanych przez ludzi - mówił.

Warto przypomnieć, że pierwsze badania nad wpływem działalności człowieka na naturę sięgają XIX wieku. Wówczas w Wielkiej Brytanii zaobserwowano, jak mutacje w wyglądzie ciem (Biston betularia) umożliwiły im przetrwanie w zanieczyszczonym środowisku, co stało się przykładem na zmienność i adaptacyjność gatunków.

Badania nad wpływem zanieczyszczenia środowiska na kolory ciem prowadzono w latach 50. XX wieku, a chociaż ich wyniki były kwestionowane, pokazały wpływ aktywności ludzkiej na ewolucję innych gatunków. Obecnie uczeni wciąż zwracają uwagę na to, jak nasze działania kształtują przyszłość naturalnych ekosystemów – i jakie zmiany mogą wprowadzić, wywołując niespodziewane reakcje wśród dzikich zwierząt.