Zanim Halina Żytkowiak dołączyła do zespołu Trubadurzy, miała już na swoim koncie długą współpracę z grupami takimi jak Meteory, Tarpany i Amazonki. Jej talent został doceniony przez jury VII Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W Trubadurach widziała szansę na międzynarodową karierę, ponieważ zespół cieszył się dużą popularnością wśród polonii amerykańskiej.

Podczas jednego z koncertów w Stanach Zjednoczonych, Halina zasugerowała Krzysztofowi Krawczykowi, będącemu wtedy jej mężem, aby pomyślał o karierze solowej. Krzysztof, borykający się z problemami finansowymi jako członek zespołu, postanowił spróbować. "To był mój wartki krok ku samodzielności artystycznej" - wspominał piosenkarz później.

Jednakże wyjazd do Ameryki, zainicjowany przez Halinę, okazał się katastrofalny dla ich związku. Krzysztof przyznał po latach, że został zdradzony przez Halinę z mężczyzną, któremu powierzył opiekę nad jej i ich synem, Krzysztofem junior. Młody chłopiec miał zaledwie dwa lata, gdy jego rodzice wyjechali. Halina zostając w Ameryce, postanowiła na stałe przerwać swoją karierę i nie wracać do kraju.

Kiedy Krzysztof dowiedział się o zdradzie, był załamany. "Całe moje życie legło w gruzach. Starcia z rzeczywistością były dla mnie nie do zniesienia" - mówił w wywiadach. Problemy zawodowe doprowadziły go do zajęć budowlanych, z których korzystał by utrzymać rodzinę. W miarę jak jego kariera solo nabierała rozpędu, Halina zdawała się trwać w cieniu jego sukcesów.

Pomimo tego, Halina nagrała jedynie kilka utworów, z których dwa - "Jestem tylko dziewczyną" i "Nie znam ciebie" - skomponował Krzysztof. Już na początku lat 80. postanowiła wycofać się z życia estradowego.

Podczas gdy Krzysztof walczył z problemami osobistymi i zawodowymi, wieść o tym, że Halina przegrała walkę z nowotworem, zaskoczyła go. Nie znalazł czasu, by się z nią spotkać, ani nie uczestniczył w jej pogrzebie, co do dzisiaj budzi kontrowersje wśród fanów.

To dramatyczne zakończenie tej historii pytań o loyaltety, zdrady i wyborów życiowych. Czy Krzysztof mógłby uniknąć tej smutnej rzeczywistości? Często wracał do przeszłości, wciąż raniąc się nieznalezieniem konstruktywnej drogi wyjścia z zaistniałej sytuacji.