Magdalena Jaskułowska, w wieku 18 lat, po raz pierwszy dostrzegła objawy alopecji, co było zaskakujące dla niej i jej bliskich. Sytuacja, jak przypomniała jej mama, miała miejsce już w dzieciństwie, jednak wtedy problem udało się szybko rozwiązać. "Wszyscy w rodzinie byli zmartwieni, ale raczej w trybie zadaniowym. Nikt nie wiedział dokładnie, co robić" - wspomina.

W miarę upływu czasu, choroba stała się coraz bardziej uciążliwa. Magda mówi: "Zaczęłam zauważać, jak moje włosy stają się coraz rzadsze, a moja pewność siebie malała." Zmiany, które towarzyszyły jej w życiu codziennym, były ogromnym wyzwaniem. Pojawiała się depresja, a moment pogodzenia się z chorobą był trudniejszy, niż mogłoby się wydawać.

Kiedy odkryła chorobę, nie miała pojęcia o jej skutkach. Jej pierwszy objaw to bald spot wielkości pięciozłotówki, który pojawił się na wyjeździe z uczelni. "To było przerażające, niepotrafiłam wyobrazić sobie, co mnie czeka" - mówi. Leczenie było długotrwałym procesem z wielu konsultacjami dermatologów i próbami znalezienia przyczyny. Lekarze często sugerowali, że to reakcja alergiczna lub problem atopowy.

Kiedy Magdalena zaczęła tracić brwi i rzęsy, sytuacja stała się jeszcze poważniejsza. "Trwając w chronicznym stresie, każdy raz myjąc włosy bałam się, że znów wypadną garściami" – dodaje.

Magdalena miałaby wiele do powiedzenia tym, którzy stają przed podobnymi wyzwaniami. Mówi: "Nie ma sensu ukrywać tego, co nas dotyka. Wsparcie bliskich, szczególnie mojej mamy i mężą, pomogło mi przetrwać najtrudniejsze chwile. Musiałam nauczyć się żyć z choorobą, a teraz chcę dzielić się swoją historią, aby pokazać innym, że można z tym funkcjonować".

Teraz, otwarta na temat swojej choroby, chce inspirować innych. "Może nie mam włosów, ale mój styl życia i podejście do miłości siebie zmieniły się na lepsze. Odkryłam, że wygląd nie definiuje mojej wartości".

Zachęca, aby być otwartym na rozmowy o problemach zdrowotnych i nie bać się szukać wsparcia. W końcu, jak mówi: "To, co nas łączy, to nasza siła – i nie ma nic bardziej inspirującego niż pomaganie sobie nawzajem".