W obliczu kontrowersyjnych teorii dotyczących Całunu Turyńskiego, kardynał Repole wyraził zaniepokojenie nad medialnym szumem wokół hipotez, które nie były dokładnie zbadane. Podkreślił potrzebę krytycznego myślenia wobec tego, co z łatwością pojawia się w publikacjach.

Zwrócił uwagę na wsparcie naukowe, jakie zapewnia Międzynarodowy Ośrodek Badań nad Całunem, mający siedzibę w Turynie. Ośrodek podkreślił, że badania opublikowane przez Moraesa, dotyczące powstawania obrazu na Całunie, nie wnoszą nowej wiedzy do istniejących badań.

W artykule "Image formation on the Holy Shroud – A digital 3D approach" poddano analizie metodologię badań, które skoncentrowały się na cyfrowych symulacjach i modelach. Wiele wcześniejszych badań, w tym prace Paula Vignona i Yvesa Delage’a z 1902 roku, wskazywało na charakterystyczne cechy Całunu, eliminując tezy o powstaniu obrazu na skutek kontaktu z posągiem czy wysokiej temperatury.

Ośrodek stwierdził, że użyte w badaniach Moraesa oprogramowanie nie odzwierciedla rzeczywistych warunków związanych z Całunem. Chociaż modele cyfrowe mogą przyczynić się do refleksji, nie zastąpią one koniecznych analiz fizyko-chemicznych.

Całun Turyński, uważany za płótno, w które zgodnie z tradycją miało być owinięte ciało Jezusa w grobie, przyciąga uwagę nie tylko wierzących, ale i naukowców. Obraz, przedstawiający zmarłego mężczyznę, wciąż pozostaje jedną z największych zagadek współczesnej nauki.