Mrówki to nie tylko owady społeczne, ale także mistrzowie współpracy. Naukowcy z Uniwersytetu w Bristolu odkryli, że nawet w obliczu szerzących się chorób, mrówki potrafią dostosowywać swoje zachowania, aby chronić swoją społeczność.

Hurtnice zwyczajne, znane także jako czarne mrówki, są powszechne w lasach, łąkach, a nawet w miastach, gdzie budują swoje gniazda w ziemi, pod płytami chodnikowymi, czy w szczelinach murów. Grupa mrówek może liczyć od pół miliona do miliona osobników, a często ich kolonii są ze sobą połączone, co sprzyja transmisji patogenów.

Ostatnie badania wskazują, że choroby wśród mrówek rozprzestrzeniają się w zastraszającym tempie. Co ciekawe, naukowcy zauważyli, że wzrost zagrożenia chorobami wpływa na zachowanie mrówek. Mrówki, które są narażone na patogeny, wprowadzają zmiany w architekturze swoich gniazd, budując je szybciej i zwiększając odstępy między wejściami, co skutkuje zmniejszeniem ryzyka zakażeń.

Wykorzystując ekstremalne metody adaptacyjne, mrówki podejmują działania mające na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się chorób. Zamykając jedne tunele i otwierając nowe, skutecznie manipulują ruchem w mrowisku, zmieniając dynamikę epidemii. Naukowcy zauważyli, że robotnice ograniczają aktywności wewnątrz mrowiska, przenosząc swoje zadania na zewnętrzną powierzchnię, co zmienia gęstość osobników w gnieździe.

Zaskakujące jest również to, że mrówki, które mogłyby być narażone na zakażenie, omijają kluczowe obszary w swoich gniazdach, co dodatkowo obniża ryzyko epidemii. Te niezwykłe zachowania pokazują, że mrówki nie tylko walczą o przetrwanie, ale także wykształcają strategie, które mogą przynieść cenne naukowe wnioski o adaptacji i profilaktyce w obliczu zagrożeń. Jakie inne tajemnice kryją w sobie te małe stworzenia? Odpowiedzi mogą nas zaskoczyć!