Nauka

Naukowcy odkrywają prawdę o „wielkim pająku”. Czym jest naprawdę Megarachne?

2025-02-05

Autor: Andrzej

Paleontolodzy zadziwili świat, ogłaszając w 1980 roku odkrycie „największego pająka w historii”. Gigantyczne stworzenie, nazwane Megarachne, z ośmioma nogami, miało być sensacją. Jednak po latach badań, okazuje się, że historia tej bestii jest znacznie bardziej skomplikowana.

Megarachne to nie pająk?

O Megarachne zrobiło się głośno, gdy paleontolog Mario Huenicken odkrył jego odcisk w skale sprzed 300 milionów lat w centralnej Argentynie. Huenicken zauważył cechy, które wskazywały na to, że stworzenie musiało mieć ogromne odnóża – około pół metra.

Patrząc na gipsowe modele, trudno się dziwić, że Megarachne błędnie zidentyfikowano jako pająka. Jego wygląd przypominał olbrzymią tarantulę, z masywnym odwłokiem, ośmioma odnóżami i strukturami przypominającymi oczy.

Przez dekady Megarachne była uznawana za „największego pająka w dziejach”, osiągając długość ciała do 34 cm i rozpiętość nóg na poziomie 50 cm. To sprawiało, że przewyższał Theraphosa blondi, ówczesnego rekordzistę. Jednak po 25 latach zaczęto kwestionować tę ocenę.

Megarachne - prawdziwe oblicze tego stworzenia

W 2005 roku, po szczegółowej analizy, paleontolodzy Paul Selden, Jose Corronca oraz Huenicken ogłosili sensacyjne odkrycie – Megarachne nie była pająkiem, a przedstawicielem wymarłej grupy stawonogów znanej jako eurypteridy, potocznie zwanych skorpionami wodnymi.

Badacze opublikowali swoje wnioski w „Biology Letters”. Selden podkreślił, że pancerz Megarachne wykazuje więcej podobieństw do eurypteridów niż pająków. Kształt, struktura i wzory na pancerzu wskazywały na przynależność do rodzaju Mycteropidae, które to eurypteridy zamieszkiwały głównie obszary dzisiejszej RPA i Szkocji.

Choć Huenicken popełnił błąd, nie pomylił się całkowicie – zarówno pająki, jak i eurypteridy należą do grupy szczękoczułkopodobnych (Chelicerata). Ta kontrowersyjna interpretacja otwiera nowe drogi w zrozumieniu ewolucji i różnorodności życia na Ziemi w erze paleozoicznej.

Zrozumienie Megarachne to nie tylko fascynująca historia paleontologii, ale także przykład, jak zmieniające się naukowe dowody mogą rzucać nowe światło na nasze zrozumienie przeszłości. Jakie inne niesamowite odkrycia czekają na nas w przyszłości? Może wkrótce dowiemy się więcej o tajemnicach tego dawnego świata!