Na Syberii dokonano niezwykłego odkrycia – zachowane w lodzie szczątki nosorożca, nazwane "nosorożcem Abyjskim", zostały przekazane do Akademii Nauk Republiki Sacha. Ciało zwierzęcia zachowało się w imponującym stanie, szczególnie prawa strona, gdzie wciąż widoczne są fragmenty skóry i sierści.

Jednak lewa strona nosorożca nosi wyraźne ślady drastycznych uszkodzeń, które badacze przypisują atakom drapieżników, najprawdopodobniej łaknących mięsa nieżywego zwierzęcia.

Nosorożec zginął w płytszej wodzie

Wskazówki co do okoliczności śmierci nosorożca są także niezwykle interesujące – analiza wskazała, że jego wnętrzności zniknęły, co sugeruje kanibalizm lub konsumpcję przez inne drapieżniki. Dodatkowo, w skórze nosorożca znaleziono fragmenty małych skorupiaków, co sugeruje, że zwierzę zginęło w płytkim zbiorniku wodnym, co mogło przyspieszyć proces jego zamrożenia.

Datowanie radiowęglowe potwierdziło wiek nosorożca

Naukowcy, korzystając z datowania radiowęglowego, określili, że zwierzę zamarzło i zginęło ponad 32 tysięcy lat temu, w czasach, gdy te olbrzymie ssaki wędrowały po tundrze arktycznej. Nosorożce włochate były jednymi z największych roślinożerców epoki lodowcowej, ustępując jedynie mamutom włochatym (Mammuthus primigenius). Te zwierzęta, pokryte gęstą, szorstką sierścią, były doskonale przystosowane do trudnych warunków klimatycznych, które panowały w tamtych czasach.

Nosorożec żył przez około 4 lata

Odkrycie w praktycznie nietkniętym stanie umożliwiło naukowcom lepsze zrozumienie życia tych prehistorycznych zwierząt. Po rozmrożeniu ciała nosorożca, badacze pobrali próbki skóry, sierści i tkanki miękkiej do analizy. Przyjrzeli się również jego zębom, długości jednego z rogów i wielkości dużego garbu na plecach, który mogły pełnić funkcję rezerwuara tłuszczu, jak u współczesnych wielbłądów.

Róg, o długości 24 centymetrów, z ciemnymi przebarwieniami, wskazuje na wiek zwierzęcia – szacuje się, że żyło ono około 4–4,5 lat, nie osiągając jeszcze dojrzałości płciowej. Wzrost nosorożca wynosił 130 centymetrów w kłębie, co dodatkowo potwierdza młody wiek zwierzęcia.

Porównania z innymi znaleziskami także rzucają nowe światło na te stworzenia.

Futro "nosorożca Abyjskiego" było znacznie ciemniejsze niż futro innego młodego nosorożca, "Sashy", odkrytego w 2014 roku w tym samym regionie. Sasha, będąc młodszym cielakiem, miał jaśniejsze, niemal blond futro, co sugeruje, że występują różnice w ubarwieniu związane z wiekiem lub specyfiką ich życia.

Nowe odkrycia otwierają drogę do dalszych badań

Rozwój badań nad szczątkami nosorożca Abyjskiego przyczyni się do jeszcze lepszego poznania nie tylko tych zwierząt, ale również całego ekosystemu epoki lodowcowej. Eksperci podkreślają, że studia nad tymi znaleziskami mogą pomóc w odkryciu tajemnic, które wciąż pozostają nieznane, a także wielkiej roli, jaką te olbrzymie ssaki odegrały w balansie ekologicznym swojego czasu. W czasach, gdy mamuty zdobywają popularność w popkulturze, takie odkrycia przypominają nam o różnorodności życia na Ziemi i nieustannych poszukiwaniach nauki.