Opłaty uzależnione od atrakcji

Rząd Nowej Zelandii zapowiada, że w 2027 roku zagraniczni turyści będą musieli uiścić opłatę w wysokości od 20 do 40 dolarów nowozelandzkich (około 23-87 zł) za wstęp do popularnych atrakcji turystycznych. Wprowadzenie tych zmian ma na celu wsparcie ochrona środowiska oraz dalszy rozwój sektora turystycznego.

Gdzie trzeba zapłacić?

Na liście miejsc, za które będzie trzeba zapłacić, znajdują się takie ikony jak: - Te Whanganui-A-Hei (Cathedral Cove) - znany rezerwat morski, ulubione miejsce filmowców, gdzie kręcono m.in. "Opowieści z Narni", - Tongariro Alpine Crossing - uważany za jeden z najpiękniejszych szlaków turystycznych w kraju, - Góry Cooka - najwyższy szczyt Nowej Zelandii, - Szlak Milforda - najsłynniejszy szlak turystyczny, przyciągający turystów z całego świata.

Przewidywane zyski z opłat

Minister ochrony środowiska, Tama Potaka, stwierdził, że nowe opłaty mogłyby generować nawet 62 miliony dolarów nowozelandzkich rocznie. Środki te mają być przeznaczone na inwestycje w miejsca kluczowe dla turystyki, co z kolei przyczyni się do zachowania uroków Nowej Zelandii.

Zmiany w przepisach turystycznych

Nowe przepisy są częścią szerszej rewolucji w prawie dotyczącym turystyki i ochrony środowiska. Premier Christopher Luxon podkreślił, że ich celem jest nie tylko ochrona przyrody, ale także stymulowanie wzrostu gospodarczego i tworzenie nowych miejsc pracy. Dzięki tym regulacjom wiele przedsiębiorstw będzie mogło łatwiej uzyskać pozwolenia na działalność w obszarach chronionych.

Nowa Zelandia w dobrym towarzystwie

Nowa Zelandia nie jest jedynym krajem wprowadzającym opłaty dla turystów; podobne działania podjęła Norwegia, gdzie mieszkańcy popularnych terenów turystycznych skarżą się na wpływ masowego turystyki na środowisko. W Lofotach, gdzie nocowało niemal 724 tysiące turystów rocznie, wprowadzono nowe opłaty, które mają pomóc w pokryciu kosztów na sprzątanie.

Co to oznacza dla turystów?

Dla podróżujących do Nowej Zelandii oznacza to, że planując wizytę, powinni przygotować się na dodatkowe wydatki związane z wstępem do najpopularniejszych atrakcji. Będzie to jednak przyczynek do lepszej ochrony tych unikalnych miejsc i zapewnienia, że kolejne pokolenia również będą mogły z nich korzystać.