W 1970 roku, w Los Angeles, wiele do mówiła historia Genie, dziewczynki, która przez 13 lat żyła w brutalnych warunkach izolacji. Jej ojciec, Clark Wiley, sądził, że jego dziecko jest upośledzone umysłowo i z całych sił odseparował ją od społeczeństwa, stosując przemoc fizyczną oraz psychologiczną. Gdy ostatecznie dotarła do instytucji opieki społecznej, miała zaledwie 26 kg, co świadczyło o skrajnym zaniedbaniu. Z różnych źródeł wynika, że ojciec wielokrotnie ją bił i wypierał jakiekolwiek oznaki dziecięcego rozwoju.

Genie, właściwie Susan Wiley, była przykładem najdrastyczniejszego przypadku przemocy wobec dziecka w historii USA. Jej dramat przyciągnął uwagę badaczy z całego świata, którzy pragnęli zrozumieć wpływ skrajnej izolacji na rozwój języka i umiejętności komunikacyjnych. Genie była trzymana w ciemnych pomieszczeniach i często nie dostawała jedzenia, co prowadziło do jej dramatycznego stanu.

Czemu tak się stało? Głównym winowajcą była niesamowicie toksyczna relacja z ojcem, który zamiast opieki wybierał znęcanie się. Zdarzało się, że wypuszczał ją z klatki lub w ogóle nie pozwalał na kontakt ze światem zewnętrznym.

Po śmierci matki, która zginęła tragicznie, Clark jeszcze bardziej pogorszył sytuację Genie. Wszelkie przejawy buntu były surowo karane, co tylko pogłębiało traumę dziewczynki.

Kiedy Genie trafiła do szpitala, okazało się, że ma niezwykle trudności z porozumiewaniem się - przez lata nie miała okazji uczyć się języka ani interakcji z innymi ludźmi. Walka o jej przywrócenie do normalnego życia trwała przez kilka lat, w których nie tylko oceniano jej stan zdrowia, ale również otaczano ją szczególną opieką przez zespół specjalistów.

Choć postępy Genie były walczone i widoczne, jej historia pozostaje nie tylko dowodem na okrucieństwo, jakie ludzie potrafią zadawać słabszym, ale też pytaniem o granice i etykę w badaniach opartych na takich tragicznych przypadkach. Po latach rehabilitacji, Genie trafiła do rodzin zastępczych, gdzie spotkały ją podobne tragedie.

Dziś Genie, znana ze swojego tragicznego losu, pozostaje symbolem zagadki o ludzkim rozwoju oraz o tym, jak oblężone dzieci są samotne w teście, którego doświadczają. Prawda o „dzikiej dziewczynce” to nie tylko opowieść o bólu, ale też o niepokojących pytaniach, które wciąż czekają na odpowiedzi. Co się z nią dzieje dzisiaj? I czy kiedykolwiek będzie mogła w pełni odzyskać swoje życie? Historie takich jak Genie wciąż przypominają nam, jak ważne jest by stać na straży ludzkich praw.