"Nosferatu – symfonia grozy" to niekwestionowany klasyk w historii kina niemego, który zyskał uznanie jako arcydzieło niemieckiego ekspresjonizmu. Film z 1922 roku, stworzony przez Friedricha Wilhelma Murnau, jest pionierskim dziełem w świecie horroru, które zainspirowało wiele współczesnych produkcji, w tym najnowszy film Roberta Eggersa, który w nowoczesny sposób reinterpretował jego tematykę.

Znawcy filmu podkreślają, że "Nosferatu" zachwyca nie tylko wizualną jakością, ale także jest głębokim, klimatycznym doświadczeniem, które wciąga widza w sieć nieodpartego napięcia. Damin Wise z "Deadline" zauważa, że film potrafi zahipnotyzować widza na długo i zawiera darkowe elementy, które dla niektórych mogą być uznawane za perwersyjne czy wręcz erotyczne.

Podczas gdy "Nosferatu" zyskał uznanie krytyków, film Roberta Eggersa znalazł się na liście faworytów do Oscara. Niestety, Akademia Filmowa skupiła się głównie na aspektach technicznych, przyznając nominacje za zdjęcia, kostiumy i charakteryzację, ale nie przyznając mu żadnej nagrody.

Jednak sukces komercyjny filmu jest bezdyskusyjny. W pierwszym tygodniu wyświetlania w Polsce zgromadził on ponad 200 tys. widzów, co jest imponującym wynikiem, zwłaszcza w kontekście nieco powyżej 40 mln dolarów, jakie zarobiła zdobywczyni Oscara, "Anora". W skali globalnej wpływy z dystrybucji "Nosferatu" przekroczyły już 180 milionów dolarów.

Warcie odnotowania jest również to, że Eggers czerpał inspirację nie tylko z filmów Murnau, ale także z polskich horrorów. W jego twórczości można dostrzec ślady wpływu takich dzieł jak „Lokis. Rękopis profesora Wittembacha” czy „Wilczyca”, które odegrały znaczącą rolę w kształtowaniu jego wizji filmowej.

To wyjątkowe połączenie klasyki ze współczesnością oraz unikalne elementy, które przyciągają uwagę widza, sprawiają, że "Nosferatu – symfonia grozy" może okazać się jednym z najważniejszych filmów tej dekady. Oprócz doskonałej gry aktorskiej i znakomitej reżyserii, widzowie mogą spodziewać się intensywnego doświadczenia, które pozostawi ich w stanie zadumy na długo po zakończeniu seansu.