W Polsce zapadł pierwszy w historii wyrok, który uznaje umowy kredytowe oparte na wskaźniku WIBOR za nieważne! Sąd Okręgowy w Suwałkach, w czasie swojego orzeczenia, podkreślił naruszenie przepisów dotyczących ochrony konsumentów oraz wskazał na abuzywny charakter klauzul zmiennego oprocentowania, które zawierały te umowy.

W trakcie postępowania, sąd zauważył, że banki nie dostarczyły kredytobiorcom kluczowych informacji na temat WIBOR-u, który był jedynie suchym zapisem w umowie. Ustalono również, że oświadczenie dotyczące ryzyka zmiennej stopy procentowej, które było dołączone do umowy, było niewystarczające i nie spełniało wymogów informacyjnych.

Co ciekawe, pracownicy banków nie posiadali odpowiedniej wiedzy na temat WIBOR-u, co dodatkowo podważa prawidłowość procesów informacyjnych w bankach. Wskazano, że podczas szkoleń bankowych szczególnie podkreślano, jakie informacje nie powinny być przekazywane klientom.

Sąd podkreślił, że WIBOR nie był ustalany pod nadzorem, co rodziło dodatkowe wątpliwości co do rzetelności tego wskaźnika. Już w 2015 roku pojawiły się raporty NIK, które wskazywały na niejasności w jego ustalaniu, a niezgodność w kwotowaniach budziła obawy o możliwość manipulacji wskaźnikiem.

W obliczu takich faktów sąd stwierdził, że umowy kredytowe nie mogą być dalej wykonywane, a ich nieważność została potwierdzona.

To przełomowe orzeczenie nie tylko wpłynie na tysiące kredytobiorców w Polsce, którzy zmagają się z trudnościami w spłacie kredytów, ale również stawia pod znakiem zapytania praktyki bankowe oraz kształtowanie umów kredytowych w przyszłości.

Warto również zaznaczyć, że WIBOR, który był stosowany jako referencyjna stopa procentowa, został wprowadzony w 1992 roku jako odpowiedź na likwidację wskaźnika LIBOR dla kredytów w złotówkach. Jednakże jego status jako wskaźnika „urzędowego” był wielokrotnie podważany. Obecnie, po wprowadzeniu reform, administratorem WIBOR-u stał się GPW Benchmark S.A., co jednak nie zmienia zdania sądu na temat wcześniejszych praktyk.

W świetle tego wyroku nie sposób zignorować obaw kredytobiorców oraz rosnących głosów o konieczności większej transparentności w ustalaniu wskaźników finansowych. Kto jeszcze skorzysta na tej sytuacji? Jakie kroki podejmą inne instytucje finansowe w obliczu kolejnych roszczeń? Czas pokaże!