W lutym 2023 roku media informowały o rosyjskiej ofensywie mającej na celu szturm na Wuhłedar, gdzie wojska rosyjskie wkraczały przez zaminowane tereny. W trakcie jednej z akcji, kolumna wojskowa na południu została zdziesiątkowana – Rosjanie stracili ponad 30 pojazdów, w tym dużą część ich czołgów. Bitwa pod Wuhłedarem była porównywana do dramatycznych dni w pierwszej fazie inwazji z lutego 2022 roku, kiedy rosyjskie wojska poniosły ogromne straty w ukraińskich zasadzkach. Jeden z prominentnych komentatorów na rosyjskim Telegramie skrytykował dowództwo, pisząc: „Ukarali nas za jazdę kolumnami i stanie w polu. Wydawało mi się oczywiste, że wyciągnęliśmy z tego naukę, ale jednak byłem w błędzie. Nie rozumiem, co się dokładnie wydarzyło pod Wuhłedarem i dlaczego wracamy do punktu wyjścia po roku ciężkich walk.”

To wszystko o tyle istotne, że ówczesny szturm był wynikiem działań 155. Brygady Piechoty Morskiej, która w sierpniu 2024 roku została przerzucona pod Kursk w celu wzmocnienia linii frontu. Generał Ołeksandr Syrski, głódowodzący ukraińską obroną, podkreślił: „Dzięki żołnierzom działającym również na terytorium Rosji, nasza północna granica pozostaje silna. Ukraina utrzymuje kontrolę nad setkami kilometrów kwadratowych terytorium wroga nawet sześć miesięcy po rozpoczęciu ofensywy kurskiej, a przeciwnik nadal ponosi ogromne straty w ludziach i sprzęcie. Całkowite straty Rosji w obwodzie kurskim przekroczyły 48 tys. ludzi, w tym około 20 tys. zabitych.”

Ponadto, analitycy wojskowi wskazują, że kontynuacja rosyjskich ataków pod Wuhłedarem pokazuje nie tylko brak adaptacji do strategii obronnych Ukrainy, ale także problemy moralne wśród rosyjskich żołnierzy. W grudniu 2023 roku pojawiły się doniesienia o narastającym sprzeciwie wśród rosyjskich wojsk, co może wpływać na ich dalsze zdolności bojowe. W obliczu tych wydarzeń, międzynarodowe wsparcie dla Ukrainy staje się kluczowe w walce o odzyskanie terytoriów i stabilizacji w regionie.