Jak działa to niezwykłe urządzenie?

Wyobraź sobie czarne okno o rozmiarach jednego metra kwadratowego, które potrafi generować wodę! Choć jego wygląd może nie zachwycać, możliwości tego pionowego panelu wykonane z unikalnego hydrożelu przyprawiają o zawrót głowy. Panel, zamknięty w szklanej komorze z dedykowaną warstwą chłodzącą, korzysta z zaawansowanej technologii, aby przekształcić parę wodną w płyn.

Sekret tkwi w innowacyjnym składzie hydrożelu!

Nie każdy hydrożel może generować wodę. Udało się to zespołowi naukowców z MIT, który pod kierownictwem profesora Xuanhe Zhao rozwiązał problem wycieku soli litu do zbieranej wody. Dzięki wprowadzeniu glicerolu, związku stabilizującego sole, udało im się otrzymać wodę o stężeniu jonów litu znacznie poniżej bezpiecznego limitu.

Testy w ekstremalnych warunkach! Zabrzmi niewiarygodnie, ale to prawda!

Podczas tygodniowego testu w najsuchszym miejscu Ameryki Północnej, Dolinie Śmierci, urządzenie potrafiło wyprodukować od 57 do 161,5 ml wody dziennie, pomimo skrajnych warunków, gdzie wilgotność wynosiła zaledwie 21%, a temperatura sięgała 60°C. Choć może to wyglądać na niewiele, pamiętajmy, że działa ono całkowicie pasywnie — bez zasilania, baterii czy paneli słonecznych!

Nowa era pozyskiwania wody!

Zespół z MIT twierdzi, że osiem takich paneli w rozmiarze 1x2 m mogłoby zaspokoić podstawowe potrzeby wodne nawet w najbardziej suchych regionach. Profesor Zhao podkreśla: "Mamy nadzieję, że nasze urządzenie znajdzie zastosowanie w rejonach z ograniczonym dostępem do wody, gdzie tradycyjne źródła są nieosiągalne."

Kto jeszcze stawia na innowacje?

MIT nie jest jedyną uczelnią pracującą nad rozwiązaniami do pozyskiwania wody z atmosfery. Na Uniwersytecie Texas w Austin zespół opracował biomolekularne hydrożele, które potrafią wyprodukować aż 14,19 litra wody dziennie na kilogram sorbentu. Inne grupy badają metody oparte na metalowych strukturach organicznych.

Wyzwania przed nową technologią!

Mimo obiecujących wyników, technologia nie jest wolna od wyzwań. Koszty produkcji, trwałość materiałów oraz optymalizacja efektywności są kluczowymi kwestiami, które wymagają dalszych badań. Chang Liu, główny autor badań, przyznaje, że to dopiero prototyp, a zespół pracuje nad udoskonaleniem projektu.

W kontekście globalnego kryzysu wodnego — to rozwiązanie może być kluczem!

W obliczu nadchodzącego kryzysu, gdzie szacuje się, że do 2030 roku 40% światowych potrzeb wodnych może pozostać niezaspokojonych, technologie takie jak ta opracowana przez MIT mogą stać się nieocenionym uzupełnieniem dla tradycyjnych źródeł wody. Mogą zapewnić dostęp do wody w regionach, gdzie inne rozwiązania są nieosiągalne.