Wstrząsające wydarzenia, które miały miejsce we wtorek, 35-letni funkcjonariusz Służby Więziennej, Jarosław W., zaatakował nożem lekarza Tomasza Soleckiego. Pomimo natychmiastowej pomocy, nie udało się uratować ortopedy, a Jarosław W. usłyszał poważne zarzuty, w tym zabójstwa.

Zatrważające sygnały ostrzegawcze

Jarosław W. pracował w Służbie Więziennej od 2020 roku, początkowo w zakładzie karnym we Wronkach, a przez ostatnie 1,5 roku w Areszcie Śledczym w Katowicach. Wiceminister Sprawiedliwości, Maria Ejchart, ujawnia, że Służba otrzymywała sygnały dotyczące jego niepokojącego zachowania, które powinny zaniepokoić przełożonych.

Niebezpieczna rutyna

Pracownicy aresztu stawali się coraz bardziej zaniepokojeni. Jeden z przełożonych przyznaje, że wielokrotnie wygłaszał notatki służbowe, gdy Jarosław bawił się bronią. To nie było pojedyncze zdarzenie, a tylko wierzchołek góry lodowej.

Znieczulica w systemie

W rozmowie jeden z przełożonych Jarosława wyznał, że miał wrażenie, że coś jest nie tak. Jego sposoby komunikacji były dziwne, a problemy z odpowiedzialnością były coraz bardziej wyraźne. Mimo że zgłaszał swoje obawy, niewiele zmieniało się w jego sytuacji.

Co poszło nie tak?

Jarosław W. był wielokrotnie ostrzegany o swoim zachowaniu, jednak jego praca w Katowicach trwała w najlepsze. Pomimo niepokojących sygnałów z jego otoczenia, nie podjęto zdecydowanych kroków, aby go usunąć z posterunku.

Tragedia, która mogła być uniknięta

Zabójstwo lekarza wywołało falę oburzenia i pytania o to, jak mogło do tego dojść. Czy system powinien był zareagować wcześniej? Rzeczniczka prasowa Służby Więziennej zapewnia o trwającym śledztwie i konsultacjach psychologicznych, które miały miejsce przed tragedią.

To incydent ponownie rzuca światło na patologię, która może kryć się w systemie. Kluczowym pytaniem pozostaje: co jeszcze musi się wydarzyć, aby system zaczął działać już przy pierwszych niepokojących sygnałach?