Papieska Komisja ds. Ochrony Nieletnich, po dziesięciu latach działalności, zaprezentowała swój pierwszy raport, który zbiera dane z pięciu kontynentów oraz różnorodnych instytucji kościelnych. Dokument koncentruje się na aktualnych praktykach mających na celu ochronę dzieci i dorosłych w Kościele. Wskazano na potrzebę implementacji skutecznych polityk i procedur, które zapewnią bezpieczeństwo osobom narażonym na nadużycia.

Warto zaznaczyć, że raport nie jest klasycznym audytem, nie zawiera zbyt wielu statystyk i analiz. Przewodniczący komisji, kardynał Sean Patrick O'Malley, wyraził swoje rozczarowanie, stwierdzając, że jedynie 20% diecezji wypełniło kwestionariusz do badania, co ogranicza jego reprezentatywność.

Tomasz Terlikowski podkreśla, że rekomendacje zawarte w raporcie są kluczowe. Najważniejszym postulatem jest przyspieszenie procesów związanych z dochodzeniami w sprawach nadużyć. Dziennikarz zwraca uwagę, że długotrwałe procedury podważają zaufanie do wymiaru sprawiedliwości w Kościele. Kolejnym zagadnieniem jest transparentność, która w opinii Terlikowskiego jest niewystarczająca, a obecny zapis traktujący ofiary jako świadków postępowania jest „kuriozalny.”

W kontekście ostatnich wydarzeń w Polsce, Terlikowski zaznaczył, że to nie Kościół w Polsce zawalił, lecz Watykan, który nie klarownie przedstawił powody odejścia arcybiskupa Dzięgi na emeryturę. Wskazuje, że istnieje grupa w Watykanie, która nie chce transparentności, a to może prowadzić do braku rozliczalności biskupów w obliczu oskarżeń o nadużycia.

Błażej Kmieciak, członek Państwowej Komisji ds. Przeciwdziałania Pedofilii, również podkreśla potrzebę dalszego rozliczania hierarchów kościelnych. Zaznacza, że nie chodzi o polowania na czarownice, ale o adekwatne nazwanie przemilczeń jako przestępstw.

Raport zwraca również uwagę na potrzebę zdefiniowania języka używanego w dokumentach dotyczących nadużyć. Wiele osób domaga się, aby zamiast terminu „nadużycie” używać bardziej adekwatnych określeń, które oddają powagę sytuacji ofiar. Pedagodzy, tacy jak ojciec Tomasz Franc, zauważają zmianę w języku i edukacji dotyczącej przemocowych działań wobec dzieci.

Kończąc, raport podkreśla znaczenie odszkodowań dla ofiar oraz konieczność uznania odpowiedzialności biskupów w związku z zaniedbaniami. W Polsce istnieją już programy dotyczące edukacji o ochronie dzieci w Kościele, a studia na Uniwersytecie Ignatianum są przykładem krajowej inicjatywy w tym zakresie. W kontekście globalnym, Polska wydaje się być na czołowej pozycji w temacie ochrony nieletnich w strukturach Kościoła, co może przyczynić się do lepszego postrzegania polskiego Kościoła na arenie międzynarodowej.