Niedawne badania prowadzone przez Liora Shamira z Kansas State University, opublikowane w czasopiśmie Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, ujawniły zaskakujące informacje o galaktykach w polu JADES. Aż dwie trzecie z 263 analizowanych galaktyk obraca się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. To niezwykły wynik, mający swoje konsekwencje dla naszych teorii o Wszechświecie, które dotychczas zakładały, że rotacje galaktyk powinny być rozłożone równomiernie, czyli w stosunku 50/50.

Dzięki nowoczesnym teleskopom, takim jak James Webb Space Telescope (JWST), naukowcy byli w stanie zauważyć, że różnice w rotacji galaktyk są tak wyraźne, że dostrzegają je nawet osoby, które na co dzień nie zajmują się astronomią. Jeśli trend ten potwierdzi się w dalszych badaniach, może to oznaczać, że konieczne będzie przemyślenie podstawowych teorii dotyczących powstania i ewolucji Wszechświata.

Skąd bierze się ta asymetria? Istnieją dwie główne hipotezy. Pierwsza sugeruje, że Wszechświat mógł „narodzić się” w ruchu obrotowym. Jeśli ta teoria okaże się trafna, zrewidować będziemy musieli nie tylko nasze rozumienie kosmosu, ale także podstawowe zasady dotyczące czarnych dziur, które wskazują, że nasza galaktyka może znajdować się w wnętrzu ogromnej czarnej dziury. To mogłoby na nowo zdefiniować nasze oczywiste prawdy kosmologiczne.

Druga hipoteza wiąże się z efektem Dopplera oraz prędkością obrotową Drogi Mlecznej. Poruszając się wokół centrum naszej galaktyki, Ziemia może wpływać na sposób, w jaki odbieramy światło z innych galaktyk. Galaktyki poruszające się w przeciwnym kierunku do rotacji Ziemi mogą wydawać się jaśniejsze, co wskazuje na konieczność ponownej kalibracji pomiarów odległości we Wszechświecie. To mogłoby wpłynąć na obliczenia dotyczące wieku kosmosu oraz jego ekspansji.

Naukowcy są zdeterminowani, aby zbadać, czy podobne wyniki odkryje się w innych obszarach nieba oraz czy ten sam efekt można zaobserwować również w odleglejszych galaktykach. Obserwacje dokonane przez JWST to zaledwie początek – wśród planowanych misji są także teleskopy, które mogłyby potwierdzić lub obalić te wyniki.

Wnioski są niepokojące i mogą zmienić nasze rozumienie Wszechświata. Co, jeśli rzeczywiście istnieje „globalny moment obrotowy” w kosmosie? Może to skomplikować kwestie tempa ekspansji i wiek galaktyk. To pokazuje, jak niewiele wiemy o fundamentalnych mechanizmach rządzących naszym Wszechświatem.

Dalsze badania z wykorzystaniem JWST oraz innych teleskopów będą kluczowe dla rozwiązania tej zagadki. Czy nasza galaktyka ma większy wpływ na sposób, w jaki obserwujemy głęboki kosmos, niż zakładano dotychczas? A może Wszechświat rzeczywiście działa tak, jak objaśniają to nowoczesne teorie, szyte przez technologie nowej generacji?

Nie przegap: Webb zbadał ekspansję Wszechświata. To, co z tego wynikło, może zmienić nasze zrozumienie kosmosu. Jeśli potwierdzone zostaną wyniki badań w kolejnych obserwacjach, być może nasze metody mierzenia odległości w przestrzeni kosmicznej wymagają istotnych udoskonaleń. To nie tylko niezwykle interesująca kwestia, ale również jedna z fundamentalnych zagadnień, które mogą zdefiniować przyszłość astronomii.