Nowe badania przerzucają ciekawe światło na geologiczną historię Księżyca, a to wszystko dzięki misji Chang’e-5, która w grudniu 2020 roku dostarczyła próbki z jego powierzchni. Analiza prawie 2 kilogramów materiału ujawnia, że aktywność wulkaniczna Księżyca mogła trwać znacznie dłużej, niż dotychczas sądzono – aż do 120 milionów lat temu! Odkrycie to, opublikowane w renomowanym czasopiśmie “Science”, zrewolucjonizowało nasze zrozumienie geologicznej historii Srebrnego Globu.

Co więcej, w próbkach z badań, przeprowadzonych przez profesora Yuyanga He z Chińskiej Akademii Nauk, zespół badawczy zidentyfikował liczne szklane kuleczki, w tym trzy, które okazały się pochodzenia wulkanicznego i zostały datowane na 123 ± 15 milionów lat temu. To najnowsza potwierdzona aktywność wulkaniczna Księżyca, zarejestrowana metodą datowania radioizotopowego. Fascynujące jest to, że w czasach, gdy na Ziemi istniały dinozaury, Księżyc nadal był miejscem dynamicznych procesów geologicznych.

Profesor He zaznaczył, że zidentyfikowana aktywność wulkaniczna była ograniczona, co wyjaśnia, dlaczego nie została wcześniej zauważona przez zdalne techniki obserwacyjne. Odkrycie to zadaje nowe pytania dotyczące tego, jak długo Księżyc mógł być geologicznie aktywny i jakie procesy pozwalały mu utrzymywać tę aktywność przez miliardy lat.

Czy to początek nowych badań nad Księżycem?

Misja Chang’e-5 nie tylko dostarczyła cennych próbek, ale także otworzyła nowe kierunki badań nad historią naszego naturalnego satelity. Odkrycia te nie tylko dostarczają istotnych informacji o ewolucji Księżyca, ale mogą również znacząco wpłynąć na nasze zrozumienie geologicznej przeszłości innych ciał niebieskich w Układzie Słonecznym.

Ówczesne badania mogą również przynieść odpowiedzi na pytania dotyczące warunków, które mogły sprzyjać powstawaniu życia na innych planetach. Naukowcy zwracają uwagę, że historia Księżyca jest kluczem do zrozumienia procesów obecnych w całym Układzie Słonecznym, co stawia te badania w centrum uwagi międzyplanetarnych odkryć.