Pomysł na eksport indyjskich samolotów Tejas do Brazylii jest niezwykle interesujący z wielu powodów. Dla Indii byłoby to pierwsze znaczące osiągnięcie na rynku zagranicznym, biorąc pod uwagę, że dotychczas Tejas cieszy się głównie zainteresowaniem w kraju, z zamówieniem na 40 samolotów wersji Mk1 oraz niemal 200 wersji Mk1A. Mimo zaawansowanych rozwiązań technicznych i korzystnego stosunku koszt-efekt, indyjskie lotnictwo nie zdobyło jeszcze większej liczby klientów. Zawarcie kontraktu z Brazylią na kilkadziesiąt lub nawet ponad sto maszyn mogłoby przyspieszyć produkcję Tejasa i dostarczyć cennych doświadczeń eksploatacyjnych.

Brazylijskie siły powietrzne, w których obecnie służy sześć z 36 złożonych zamówień na samoloty wielozadaniowe Gripen E, mogą potrzebować wsparcia, gdyż wkrótce planują wymianę starych myśliwców F-5 Tiger II oraz uderzeniowych odrzutowców AMX, których w służbie zostało blisko 100.

W obliczu możliwego zwiększenia zamówienia na Gripeny E, dochodzi niepewność związana z ich produkcją, która postępuje wolno i wiąże się z relatywnie wysokimi kosztami. Jak na razie, mimo wielu lat pracy nad programem, Brazylia dysponuje zaledwie kilkoma nowymi samolotami tego typu.

Tejas mógłby zatem stanowić przystępne uzupełnienie floty Gripenów. Dzięki barterowemu systemowi wymiany, Brazylia mogłaby zyskać nowe samoloty bez obciążania lokalnego budżetu. Taka forma współpracy jest korzystna, gdyż pozwala na rozwój krajowego przemysłu zbrojeniowego. Ponadto, Tejas wydaje się idealnym rozwiązaniem dla warunków klimatycznych Brazylii oraz nie stwarza zagrożenia ze strony bardziej zaawansowanej technologii przeciwników na kontynencie. Największym wyzwaniem mogłyby być wenezuelskie Su-30 w wersji MKK oraz starzejące się argentyńskie F-16.

Sytuacja brazylijskiego C-390 Millennium przypomina scenariusz programu Tejasa – maszyna ta zdobyła wiele zamówień zagranicznych, ale głównie są to niewielkie kontrakty z krajów takich jak Niderlandy, Austria, Węgry, Czechy, Portugalia oraz Korea Południowa. Ostatnie rodzime zamówienie opiewa na 19 sztuk. Wprowadzenie barterowej umowy z Indiami na kilkanaście lub kilkadziesiąt C-390 mogłoby znacznie zwiększyć zasięg i możliwości tego samolotu na międzynarodowym rynku, co pozwoliłoby osiągnąć efekt skali i przyspieszyć produkcję.

Zarówno Tejas, jak i C-390 mogą zrewolucjonizować nie tylko indyjskie, ale i brazylijskie siły powietrzne w nadchodzących latach.