Dla mnie Cracovia to szczególny klub. To tutaj zdobyłem swoje pierwsze trofea – Puchar Polski i Superpuchar w 2020 roku. Współpracowałem z różnymi trenerami, takimi jak Robert Podoliński czy Michał Probierz, co uformowało moją karierę trenerską. Najważniejszym osiągnięciem jest zdobycie mistrzostwa Polski oraz debiuty w europejskich pucharach.

Nie można zapominać o roli bramkarza. Znam dobrze Henricha Ravasa oraz Bartosza Mrozka. Z Filipem Bednarkiem udało mi się osiągnąć znaczące sukcesy, dlatego jego obecność w bramce Lecha była kluczowa w jednym z najlepszych sezonów Ligi Konferencji Europy. Każdy bramkarz ma swoją rolę i styl, a moim celem jako trenera jest stworzenie atmosfery spokoju w drużynie.

Praca trenera bramkarzy różni się w Cracovii i Lechu. W Krakowie akcent opiera się na detalach, podczas gdy w Poznaniu obowiązuje zupełnie inna taktyka. Lech jest znany z wysokiego pressingu i intensywności, co wymaga od bramkarza koncentracji i umiejętności dostosowawczych.

Nie można jednak zapomnieć o presji, która towarzyszy pracy w takich wielkich klubach. Atmosfera przy pełnych trybunach to coś, co zapada w pamięć i daje niesamowite emocje. Mistrzostwa i sukcesy w pucharach są dla mnie ogromnym wyróżnieniem.

Bardzo istotna jest cierpliwość, zarówno u młodych bramkarzy, jak i u tych bardziej doświadczonych. Nawet Filip Bednarek, mając 30 lat, musiał wykazać się cierpliwością podczas swojej kariery w Lechu. To kluczowe, aby młodzi zawodnicy z akademii Lecha wzięli to sobie do serca.

Wielu mówi o mnie jako o „twardej ręce”, a to być może wynika z mojej pasji do boksu. Na boisku stawiam na zasady, a gdy widzę potencjał w moich bramkarzach, jestem wymagający. To właśnie ta równowaga między wymaganiami a wsparciem, jaką oferuję, pomaga im się rozwijać.

Co do Bartosza Mrozka, jestem dumny, że dostąpił zaszczytu gry w reprezentacji. To osiągnięcie jest wyjątkowe, a jego ambicje powinny pójść jeszcze dalej - musimy pamiętać, że każdy błąd bramkarza jest zauważany i analizowany, co sprawia, że presja jest ogromna.

Na zakończenie, specyfika pracy bramkarza w Lechu wymaga elastyczności i umiejętności szybkiego przystosowania się do zmieniających się warunków gry. Tak, każdy błąd bramkarza nagłaśniany jest bardziej niż pomyłki napastników, dlatego z każdą interwencją bramkarze muszą podchodzić z pełnym spokojem i zimną głową. To ich największe wyzwanie.