Jasnożółte osady w kraterze Consus wskazują na kriowulkaniczną przeszłość planety karłowatej Ceres – a nowe odkrycia mogą zrewidować naszą wiedzę na temat jej pochodzenia.

Planeta karłowata Ceres jest niezwykłym "mieszkańcem" pasa planetoid. Ze średnicą wynoszącą około 960 km, jest nie tylko największym obiektem w przestrzeni między orbitami Marsa i Jowisza, ale także wyróżnia się niezwykle złożoną geologią. W przeszłości sonda kosmiczna Dawn zidentyfikowała rozległe złoża amonu na powierzchni Ceres, co sugeruje, że zamarznięty amon mógł odegrać kluczową rolę w formowaniu się planety. Jednak stabilność amonu w zewnętrznym Układzie Słonecznym skłaniała wielu naukowców do przekonania, że Ceres musiała powstać daleko od pasa planetoid. Ostatnie odkrycia w kraterze Consus mogą jednak zdawać się temu przeczyć.

Krater Consus, znajdujący się na południowej półkuli Ceres, ma około 64 kilometrów średnicy. Choć nie jest to jeden z największych kraterów na planecie, jego struktura jest niezwykle interesująca. Przeprowadzone przez naukowców analizy, korzystające z danych uzyskanych przez sondę Dawn w latach 2015-2018, ujawniają, że jasny, żółtawy materiał w kraterze może być bogaty w jony amonowe. Zespół badawczy wskazuje na możliwość, że ten materiał mógł dotrzeć na powierzchnię dzięki aktywności kriowulkanicznej, która miała miejsce przez miliardy lat.

Ceres była miejscem wyjątkowego kriowulkanizmu, a nowe dane pokazują, że obszary z amonem mogą być pozostałością solanki, która unikała zamarzania przez długi czas. Obecność soli na Ceres oraz jej związki chemiczne są istotnym krokiem w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o pochodzenie planety. Naukowcy sugerują, że Ceres mogła powstać w pasie planetoid, a nie w zewnętrznej części Układu Słonecznego, jak wcześniej sądzono.

Krater Consus, mający około 450 milionów lat, jest jednym z najstarszych zachowanych struktur na Ceres. Istnieje wiele dowodów wskazujących na to, że Ceres miała złożoną i dynamiczną przeszłość, co czyni ją przedmiotem niezwykłego zainteresowania wśród naukowców. Badania nad tym zagadnieniem mogą przynieść nowe informacje dotyczące geologii nie tylko Ceres, ale i innych ciał niebieskich znajdujących się w pasie planetoid.

W miarę jak badania postępują, zespół naukowców planuje dalsze eksploracje Ceres, które mogą dostarczyć więcej informacji o jej wnętrzu, składzie mineralnym i historii geologicznej. To odkrycie może nie tylko zmienić nasze spojrzenie na Ceres, ale również rzucić nowe światło na kwestie związane z formowaniem się planet w naszych okolicznych rejonach Układu Słonecznego.