Już w 2019 roku Australijskie Stowarzyszenie Medyczne alarmowało, że zmiany klimatu będą miały różnorodne skutki zdrowotne, w tym również psychiczne. Strach przed kryzysem klimatycznym prowadzi do tego, że wiele osób zgłasza lekarzom obawy o siebie i swoje dzieci. Ludzie odczuwają głębokie poczucie straty, beznadziei oraz złości związanej z konsekwencjami kryzysu klimatycznego.

Zespół naukowców skupił się na zjawisku eko-lęku, podkreślając znaczenie zrozumienia tego typu reakcji. Doktor Marzena Cypryańska-Nezlek z Uniwersytetu SWPS w Warszawie zauważa, że termin „eko-lęk” zasługuje na lepsze zrozumienie i sprzeciwia się określeniu „depresja klimatyczna”, proponując zamiast tego „żal ekologiczny”. To odczucie, związane z rzeczywistymi lub spodziewanymi stratami w środowisku, może prowadzić do różnorodnych negatywnych emocji.

Badania przeprowadzone w marcu 2024 roku na ponad 1100 osobach wykazały, że ludzie odczuwają fizyczne objawy lęku oraz negatywne uczucia, takie jak drażliwość, bezsenność, osłabienie, smutek i frustrację związane z zagrożeniem dla naszej planety. Zjawisko eko-lęku jest powiązane z lękiem ogólnym, ale niekoniecznie z depresją.

Wyniki badań jednoznacznie pokazują, że osoby z wyższym poziomem lęku ogólnego zgłaszają silniejsze objawy psychiczne związane ze zmianami klimatycznymi. Naukowcy odkryli, że nie samo uświadomienie sobie zmian klimatycznych wywołuje te symptomy, lecz ich nasilenie związane jest z poziomem lęku ogólnego.

Eksperci zaznaczają, że zmiany klimatu mogą prowadzić do wyższego poziomu stresu oraz dyskomfortu psychicznego, a symptomy związane z eko-lękiem mogą różnić się w intensywności w zależności od indywidualnych predyspozycji. Z tego względu świadomość i rozmowa na temat skutków ekologicznych mogą pomóc w radzeniu sobie z negatywnymi emocjami. W miarę rosnącego zainteresowania tym zagadnieniem, konieczne staje się wprowadzenie programów wsparcia psychologicznego, które pomogą ludziom lepiej radzić sobie z emocjami związanymi z kryzysem klimatycznym.