Drew Barrymore urodziła się 22 lutego 1975 roku w Culver City, w Kalifornii, w pobliżu Hollywood. Jej genealogia to prawdziwy kalejdoskop talentów i tragicznych wydarzeń. Pradziadek Drew, Herbert Blythe, był angielskim aktorem teatralnym, który po przybyciu do Stanów Zjednoczonych przyjął nazwisko Barrymore, a jego żoną była utalentowana aktorka Georgiana Drew. Historia rodziny Barrymore to opowieść o sukcesach, ale także o zmaganiach z uzależnieniami. Patriarcha rodziny, Herbert, zmarł w szpitalu psychiatrycznym, gdzie trafił po załamaniu nerwowym w 1901 roku.

Drew dorastała w atmosferze wielkich oczekiwań i niepewności, gdyż każde pokolenie tej rodziny miało swoje zmagania z uzależnieniami. Jej ciotka Ethel zdobyła Oscara, ale również zmagała się z nałogiem alkoholowym. Z kolei brat Lionel zmagał się z uzależnieniem od morfiny. John, dziadek Drew, zmarł na skutek alkoholizmu, a problem ten dotknął także jej ojca, Johna Drew Barrymore'a, oraz jego córkę, Dianę, która zmarła na skutek przedawkowania w 1960 roku.

Drew nie miała łatwego startu w życie. Już jako niemowlę zadebiutowała w reklamach, a w wieku dwóch lat po raz pierwszy zagrała w filmie. Jej wielka szansa nadeszła w 1982 roku, gdy zagrała w przełomowym filmie Stevena Spielberga „E.T.”, który przyniósł jej ogromną popularność w Hollywood. Niestety, sukces przyniósł ze sobą także ogromną presję oraz zainteresowanie mediów, co doprowadziło Drew do uzależnienia od alkoholu i narkotyków. Już jako dorastająca dziewczyna, Barrymore zaczęła częste wizyty w klinikach odwykowych, próbując zerwać z nałogiem.

Drew przyznała, że w wieku 13 lat trafiła do ośrodka odwykowego, gdzie zmagała się z depresją i myślami samobójczymi. W swoim autobiograficznym dziele „Little Girl Lost” z 1990 roku opisała dramatyczne momenty ze swojego życia, w których pragnęła jedynie miłości i uwagi, czując się zagubiona w brutalnym świecie Hollywood.

Pomimo tych trudnych doświadczeń, Barrymore nigdy się nie poddała. W wieku 15 lat złożyła pozew o odebranie matce praw rodzicielskich, co pozwoliło jej na samodzielne życie. Walka z niską samooceną i psychiczne zmagania stały się kluczowymi elementami jej późniejszej drogi do wyzdrowienia. Drew wielokrotnie podkreślała, jak ważne były dla niej relacje z ludźmi, którzy również przeżyli nałogi oraz wsparcie bliskich.

Drew Barrymore jest jedną z niewielu dziecięcych gwiazd, które nie tylko przetrwały, ale i odniosły sukces w dorosłym życiu. W swojej karierze zdobyła wiele nagród, w tym Złoty Glob i nagrodę Screen Actors Guild. Wystąpiła w takich filmach jak „Trujący bluszcz”, „Wszyscy mówią: kocham cię” oraz w biograficznym „Chłopaki mojego życia”. W 2004 roku zdobyła gwiazdę na Hollywood Walk of Fame.

Obecnie Drew prowadzi swój własny program telewizyjny „The Drew Barrymore Show”, który od września 2020 roku zachwyca widzów optymizmem i inspirującymi historiami. Mimo burzliwej przeszłości, Drew Barrymore stała się symbolem siły i wytrwałości, a jej historia jest inspiracją dla wielu ludzi na całym świecie. Ciekawe, co przyniesie jej przyszłość na progu kolejnej dekady życia!