Od lat w Polskim systemie ochrony zdrowia obowiązuje ustawa nakładowa, która ma na celu systematyczne zwiększanie wydatków na zdrowie w stosunku do PKB, z ambicją osiągnięcia 7 proc. W praktyce jednak, wskutek przeliczeń z ubiegłych lat, ostateczny poziom wydatków może być niższy. Ustawa ta, choć rewolucyjna, jednak nie rozwiązuje wszystkich problemów związanych z finansowaniem zdrowia. Rośnie liczba wydatków, ale dostęp do usług zdrowotnych nie wzrasta w adekwatnym tempie.

Tekst dotyczący wynagrodzeń w zawodach medycznych pokazuje, że wzrost płac absorbował dużą część dodatkowych środków, co sprawia, że realny budżet na usługi medyczne nie zwiększa się proporcjonalnie. W ostatnich dwóch latach spowodowało to, że NFZ musiał zmierzyć się z ogromnymi brakami finansowymi.

Wielu lekarzy ogranicza liczbę dyżurów w szpitalach, aby pracować mniej, ale nadal zarabiać więcej, co przekłada się na dostępność do leczenia. Obserwacje pokazują, że sytuacja w systemie ochrony zdrowia staje się coraz bardziej niepokojąca. Minister zdrowia zauważa także, że pomimo rosnących wydatków dostępność do leczenia nadal nie poprawia się.

W kontekście nadwykonań – zabiegów, które nie były wcześniej przewidziane w budżetach, NFZ znalazł się w trudnej sytuacji. Potrzebne są dodatkowe środki, które mogą nie wystarczyć, aby pokryć istniejące zaległości. Minister zdrowia, Izabela Leszczyna, sygnalizuje, że sytuacja jest krytyczna, a brak zabezpieczeń finansowych na 2024 rok może prowadzić do jeszcze większych problemów w przyszłości.

Planowane wydatki na przyszły rok szacowane są na ponad 18 mld zł, jednak wśród ekspertów krążą opinie, że dziura w finansowaniu może sięgnąć nawet 11 mld zł. To powoduje napięcia między różnymi resortami, które starają się znaleźć rozwiązania na kryzys.

Aby efektownie zrealizować reformy, potrzebne są wszystkie ręce na pokład. Dodatkowe środki, o które apelują ministerstwa, nie gwarantują jednak, że NFZ nie znajdzie się w długach.

Niepewność związana z reformami w systemie zdrowia może przyczynić się do dramatycznych skutków w przyszłości, zarówno dla pacjentów, jak i personelu medycznego. Nadszedł czas, aby rząd oraz władze lokalne wzięły odpowiedzialność i zaczęły szukać skutecznych rozwiązań, które pomogą w stabilizacji systemu ochrony zdrowia w Polsce.