Święto Żydowskiej Kultury w Serce Warszawy

Trwa 22. edycja Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera, który przyciąga tłumy dzięki ponad 150 różnorodnym wydarzeniom, od spektakli, koncertów, po warsztaty i wystawy. To prawdziwe święto, które zanurza uczestników w bogactwo żydowskiej tradycji.

Sztuka jako Nośnik Pamięci

Gołda Tencer, dyrektorka Teatru Żydowskiego, zaprezentowała spektakl "Sztiler, Sztiler… / Cicho, ciszej…" oparty na poemacie Icchaka Kacenelsona, który porusza temat życia w getcie. Tencer podkreśla, że festiwal ma głęboki związek z historią, pamięcią i międzypokoleniowymi relacjami.

Z kultury żydowskiej do wspólnej tożsamości

Jak zauważa Tencer, festiwal to nie tylko opowieść o kulturze żydowskiej, ale także o przemianach Warszawy. "To powrót do korzeni, ukazanie współczesnej żydowskiej Warszawy, ale również przyszłości kultury polsko-żydowskiej," mówi. Jej misją jest przywracanie żydowskiego dziedzictwa, które zostało zniszczone w czasie Holokaustu.

Jidysz jako język pamięci

Spektakl "Sztiler, Sztiler…" wykonywany jest w jidysz — języku, w którym żyło sześć milionów Żydów. Tencer dodaje, że taki wybór ma swój głęboki sens, oddając atmosferę tamtego czasu i życia w gettach.

Wielość ról w festiwalowym życiu

Tencer odnosi się także do swojej wieloaspektowej obecności na festiwalu, jako reżyserki, aktorki oraz organizatorki. "Festiwal Przyjaźni to dla mnie ważna idea, bo przypomina o znaczeniu wspólnej pamięci i wspólnoty," podkreśla.

Rozwój festiwalu przez lata

Od swojego debiutu w 2004 roku, Festiwal rozwinął się z 60 do ponad 150 wydarzeń. Tencer zwraca uwagę na bogactwo żydowskiej kultury, które napędza ten rozwój, dodając, że młodsze pokolenie przejmuje dziedzictwo i kontynuuje historię.

Tradycja i nowoczesność w literackiej trasie

Wydarzenia festiwalu prowadzą do miejsc związanych z życiem Singera — Leoncina, Radzymina, Biłgoraja. To nie tylko ślad literackiej pamięci, ale także ważny kontekst kulturowy, który łączy pokolenia.

Misja Teatru Żydowskiego jako refleksja nad historią

Gołda Tencer widzi swoją pracę jako manifestację pamięci, szczególnie, że jej rodzina przeszła przez traumy wojenne. "Nasi rodzice to przeżyli. My pamiętamy, a nasze dzieci będą musiały zapamiętać" — podsumowuje.

Kultura jako więź międzyludzką

Centrum Kultury Jidysz gromadzi uczestników nieżydowskiego pochodzenia, którzy chcą poznać kulturę żydowską. To pokazuje, że zainteresowanie tą kulturą przekracza granice etniczne.

Nowe horyzonty w karierze artystycznej

Dla Tencer, przyjazd do Warszawy i zarządzanie Teatrem Żydowskim to spełnienie marzeń. Choć teatr nie ma jeszcze stałej siedziby, Tencer jest pełna nadziei na przyszłość.

Wsparcie instytucjonalne dla żydowskiego dziedzictwa

Na zakończenie, Tencer podkreśla, że przetrwanie teatru i festiwalu jest możliwe dzięki wsparciu instytucji publicznych, które doceniają rolę kultury żydowskiej jako integralnej części kultury polskiej.