Izrael zaprezentował niebywałą efektywność, zdobywając dominację w przestrzeni powietrznej w zaledwie 48 godzin. To osiągnięcie, które nawet Rosja nie zdołała zrealizować nad Ukrainą przez ponad trzy lata wojny!

Iran, od lat inwestujący w rozwój swoich systemów przeciwlotniczych, doświadczył ogromnego wyzwania. Mimo posiadania rosyjskiego systemu S-300PMU-2 z 2016 roku oraz lokalnych rozwiązań jak Bavar-373, ich skuteczność okazała się znikoma podczas izraelskiego ataku.

Iran posiada różnorodne systemy obrony, od średniego zasięgu Raad po krótkiego zasięgu Tor-M1, lecz ich struktury obronne wykazywały poważne słabości. Niska zdolność do wykrywania i odpowiedzi na zagrożenia w połączeniu z centralizacją dowodzenia doprowadziły do opóźnień w reakcjach.

Zaskakujące było również, że irańskie systemy miały trudności w śledzeniu wielu celów manewrujących nisko nad ziemią – kluczowego elementu izraelskiej strategii.

Izraelscy strategowie zastosowali klasyczne i sprawdzone metody. W początkowej fazie ataku, bezzałogowe samoloty imitowały pociski manewrujące, co zmusiło irański system obronny do ujawnienia swojej lokalizacji, w efekcie wydając cenne zapasy rakiet.

Dopiero potem miały miejsce precyzyjne uderzenia, zsynchronizowane z wielu kierunków, często przy wykorzystaniu amunicji o niskiej wykrywalności. Izrael wykorzystał także dane wywiadowcze z różnych źródeł, w tym amerykańskich satelitów oraz samolotów rozpoznawczych.

Kontrolując przestrzeń powietrzną, Izrael miał duże możliwości dla przeprowadzenia skrytych operacji z terytoriów sąsiednich. Dodatkowo, wsparcie walki radioelektronicznej skutecznie oślepiło irańskie radary.

Porównanie z rosyjskim podejściem ujawnia kluczowe różnice. Mimo posiadania nowoczesnych systemów S-300 i S-400, Rosja nie była w stanie zdobyć przewagi powietrznej nad Ukrainą, głównie przez brak dobrze zaplanowanej strategii i odpowiednich środków.

Izrael wykazał się nie tylko precyzyjnym atakiem, ale również bogatym doświadczeniem bojowym, przeciwstawiając się ograniczeniom Irańczyków. Ich brak skutecznej obrony to przestroga dla wielu krajów, w tym Polski, która buduje własne nowoczesne systemy przeciwlotnicze.

Kluczową lekcją płynącą z tej sytuacji jest to, że efektywna obrona powietrzna wymaga nie tylko technologii, ale również integracji systemów, świadomości sytuacyjnej oraz szybkiej reakcji. Iran nie posiadał tych atutów, podczas gdy Izrael i Stany Zjednoczone osiągnęły niezrównaną przewagę!