Nie można zignorować postawy Donalda Trumpa.

Pensylwania, jako tzw. swing state, gdzie wyniki wyborów są nieprzewidywalne, stanowi ważny element kampanii wyborczej. Słowa Kamali Harris, które podkreślają znaczenie NATO i wsparcie dla Ukrainy, kontrastują z niechętnym stosunkiem Trumpa do Sojuszu. Podczas gdy Harris jasno potwierdza pomoc dla Ukrainy, Trump nie chciał jednoznacznie określić, czy pragnie zwycięstwa Ukrainy w wojnie z Rosją.

Niektórzy polscy politycy sugerują, że prezydentura Trumpa byłaby lepsza dla Polski, co jest nie tylko nieodpowiedzialne, ale także przerażające. Twierdzenie, że Polska skorzysta na prezydenturze kogoś, kto bagatelizuje NATO, jest skrajną naiwnością. Z perspektywy Warszawy, kluczowe są osoby na stanowiskach decyzyjnych, które czują odpowiedzialność za bezpieczeństwo Paktu Północnoatlantyckiego i nie flirtują z Władimirem Putinem.

W trakcie pierwszej kadencji Trumpa, były doradca ds. bezpieczeństwa narodowego John Bolton ostrzegał przed możliwym wyjściem USA z NATO. W przypadku hipotetycznej drugiej kadencji pytanie, czy Trump otoczy się rozsądniejszymi doradcami, pozostaje bez odpowiedzi. Zachowując nadzieję, że jego szkodliwe słowa nie przełożą się na działania, musimy być ostrożni w tej kwestii.

Rosja ma jednak przewagi, które mogą zaskoczyć Zachód. W przypadku chaosu, decyzje podejmowane są szybciej w państwach autorytarnych, co daje Rosji przewagę wobec demokratycznych struktur Zachodu. Ponadto, w sytuacjach konfliktowych kraje te mogą być bardziej zjednoczone i zdeterminowane, gdyż ich struktury decyzyjne są mniej skomplikowane.

Biorąc pod uwagę te zjawiska, istnieje obawa, że Rosja może dążyć do sukcesu w tej wojnie wszelkimi dostępnymi środkami, co stawia Polskę w trudnej sytuacji. Dlatego niezwykle ważne jest, aby obserwować, jak będą się rozwijały relacje między USA a NATO w obliczu zmieniającego się globalnego krajobrazu bezpieczeństwa. Musimy być przygotowani na różne scenariusze, które mogą zaważyć na przyszłości Polski oraz całego regionu.