Wprowadzenie

Jezioro Tanganika, leżące wzdłuż Wschodnioafrykańskiego Rowu Tektonicznego, nie jest tylko najgłębszym jeziorem Afryki, ale także skarbnicą tajemnic biologicznych. Zawiera ono 16% światowych zasobów słodkiej wody i pełni kluczową rolę w ekosystemie regionu. Otóż, nowe badania przeprowadzone przez naukowców z UC Santa Cruz ujawniają, że w czasach sprzed 2-3 milionów lat liczba wirusów infekujących ryby w tym jeziorze gwałtownie wzrosła, co być może było efektem... wybuchu supernowej!

Badania nad izotopami żelaza

Badania skupiły się na izotopach żelaza, a w szczególności na radioaktywnym żelazie-60, którego obecność na Ziemi jest wynikiem wybuchów supernowych. Naukowcy odkryli dwie „porcje” żelaza-60 w osadach jeziora, jedna z nich datowana jest na 6,5 miliona lat temu, a druga na okres od 2 do 3 milionów lat temu. Wybuchy te, podobno, miały na celu otworzenie drzwi do fali promieniowania, która mogła trafić w Ziemię w tym samym czasie, wpływając na DNA organizmów żywych, a w szczególności wirusów.

Unikalne gatunki w jeziorze Tanganika

Jezioro Tanganika jest jedyne w swoim rodzaju; najprawdopodobniej zasiedlają je unikalne gatunki ryb i mikroorganizmów, które mogły doświadczyć drastycznych mutacji. Badania wykazały, że zmiany w strukturze DNA wirusów mogą prowadzić do tworzenia nowych gatunków, co jest fascynującym odkryciem. Naukowcy przypuszczają, że eksplozje supernowych, chociaż odległe w czasie, mogą mieć konsekwencje dla życia na Ziemi długo po ich wystąpieniu.

Nowe horyzonty badań

Caitlyn Nojiri, kierująca badaniami, twierdzi, że izotop żelaza-60 pozwala na datowanie i rozpoznawanie supernowych. To niezwykłe odkrycie otwiera nowe horyzonty do badań nad związkiem między kosmosem a biologią na Ziemi. Promieniowanie kosmiczne, które dotarło do Ziemi przez okres 100 tysięcy lat po wybuchu, mogło mieć wystarczającą energię, aby wpływać na DNA, prowadząc do mutacji i rozwoju nowych form życia.

Wpływ katastrof kosmicznych

Przypadek wirusów w jeziorze Tanganika pokazuje, że katastrofy kosmiczne mogą być potężnym czynnikiem wpływającym na ewolucję życia, nawet w środowiskach, które wydają się odizolowane od takich wydarzeń. Badania te stawiają pytania o wpływ, jaki supernowe mogły mieć nie tylko na naszą planetę, ale również na inne planety i ich ekosystemy. Czyżby to była tylko czubek góry lodowej? Co jeszcze ukrywa wszechświat w tajemniczych głębinach własnego cyklu życia i śmierci?