Pandemia zmieniła młodzież

W 2018 roku zespół kierowany przez Neva Corrigan z uniwersytetu I-LABS rozpoczął badanie z udziałem 160 nastolatków w wieku od 9 do 17 lat. Celem było ocenienie zmian w strukturze mózgu w typowym okresie dojrzewania, ze szczególnym uwzględnieniem korowy mózgowej, która z wiekiem staje się cieńsza. Badania miały na celu zrozumienie, jak rozwój nastolatków odnosi się do ich zdrowia psychicznego.

Jednak wybuch pandemii COVID-19 w 2020 roku zmienił ramy odniesienia i przyczynił się do zrozumienia wpływu tej sytuacji na mózgi młodych ludzi. Corrigan podkreśla, że pandemia przyniosła ze sobą chroniczny stres i zahamowanie wsparcia społecznego, co miało negatywny wpływ na nastolatków. "Bez szkoły, sportu i spotkań z rówieśnikami, izolacja stała się ich nową codziennością" — mówi Corrigan.

Kiedy naukowcy porównali dane z 2018 roku z wynikami skanów mózgów nastolatków wykonanymi w 2021 roku, odkryli, że średnio doszło do znacznego przyspieszenia zaniku kory mózgowej, szczególnie wśród dziewcząt. Chłopcy byli mniej dotknięci tym zjawiskiem, z przerzedzeniem tylko w korze wzrokowej, natomiast dziewczęta wykazywały zmiany w całym mózgu.

Naukowcy uważają, że różnice te mogą wynikać z odmiennych sposobów socjalizacji oraz większego stresu społecznego, jaki dziewczęta odczuwają w kontekście mediów społecznościowych. Izolacja wpłynęła bardziej negatywnie na ich zdrowie psychiczne, co może prowadzić do rozwoju depresji i lęków wśród młodych kobiet.

Izolacja jest szkodliwa dla młodych ludzi

Naukowcy zauważają, że nastolatki znajdują się pod ogromnym stresem, a pandemia tylko to zaostrzyła. "Wszystkie nastolatki były odizolowane, ale dziewczęta ucierpiały bardziej z powodu nauki zdalnej i braku bezpośrednich interakcji" — mówi Kuhl. Taka sytuacja wpłynęła na ich mózgi znacznie bardziej dramatycznie.

Chociaż badania sugerują, że może wystąpić pewna poprawa w postaci wolniejszego zaniku kory, prawdopodobieństwo jej ponownego zagęszczenia jest bardzo małe.

Jednak badanie ma pewne ograniczenia. Rebecca Sheriff, psychiatra i badaczka z Uniwersytetu Oksfordzkiego, zauważa, że pominięcie młodzieży z historią problemów zdrowia psychicznego mogło zniekształcić wyniki. "Uczestnicy byli eliminowani, jeśli kiedykolwiek zdiagnozowano u nich zaburzenia rozwojowe lub psychiatryczne, co w świetle obecnych statystyk dotyczących młodych ludzi jest istotnym pominięciem" — wyjaśnia.

Dystans wobec wyników badań

Richard Bethlehem, adiunkt neuroinformatyki z Uniwersytetu w Cambridge, zaznacza, że wyniki są trudne do uogólnienia na populację młodzieży. "Próbka była dość mała, a różnorodność zmiennych zewnętrznych może wpływać na wyniki" — dodaje. Również inne czynniki, takie jak infekcje COVID-19, mogły mieć wpływ na zauważone zmiany w strukturze mózgu.

Potrzebne są dalsze badania, aby określić, na ile lockdowny były odpowiedzialne za te efekty, ale ogólnie badania wzbogacają wiedzę na temat kruchości nastoletniego mózgu. Naukowcy stawiają nowe pytania o to, co oznacza przyspieszenie procesu starzenia się mózgu.

"Nasze badania są krokiem w kierunku lepszego zrozumienia, jak pandemia wpłynęła na młodych ludzi i jakie mogą być długoterminowe konsekwencje dla ich zdrowia psychicznego" — podsumowuje Kuhl. To badanie staje się istotnym głosem w walce o lepsze wsparcie zdrowia psychicznego młodzieży w czasach kryzysu.