Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Teresy Nowak, jednej z najwybitniejszych polskich lekkoatletek, która na przełomie lat 60. i 70. zdobyła międzynarodowe uznanie. Jej osiągnięcia, w tym dwa brązowe medale mistrzostw Europy – w Atenach w 1969 roku oraz w Rzymie w 1974 roku – są dowodem na jej niezwykły talent i ciężką pracę.

W 1973 roku zdobyła także brązowy medal na Halowych Mistrzostwach Europy w Rotterdamie. Na swoich pierwszych igrzyskach olimpijskich w Monachium w 1972 roku Teresa zajęła piątą pozycję, będąc najlepszą z trzech startujących Polek. Jej życiowy rekord wynosił 12.91 sekundy, a nieoficjalny czas 12.5 sekundy należy do najlepszych w historii polskiej lekkoatletyki.

Po zakończeniu kariery sportowej Teresa Nowak wyszła ponownie za mąż za polskiego wieloboistę Lecha Nikitina i przeprowadziła się do Szwecji. Wspólnie z mężem zaangażowała się w trenowanie młodych lekkoatletów. Ich syn, Thomas Nikitin, również odniósł sukcesy, zostając pięciokrotnym mistrzem Szwecji w lekkoatletyce.

Niestety, Teresa Nowak zmarła w wieku 82 lat, pozostawiając po sobie niezwykłe dziedzictwo w polskiej lekkoatletyce. Jej osiągnięcia będą inspiracją dla wielu pokoleń sportowców. Warto także wspomnieć, że była przykładem dla młodych lekkoatletów, nie tylko w Polsce, ale i za granicą, dzięki swojej pasji i oddaniu dla sportu. Jej imię na zawsze pozostanie w historii polskiej lekkoatletyki.