Podczas wtorkowej konferencji prasowej wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli (NIK) Michał Jędrejczyk ujawnił szokujące dane dotyczące wydatków na kampanie społeczne. Kontrola obejmująca działania czterech kluczowych urzędów centralnych wykazała, że zrealizowano 123 kampanie społeczne, na które przeznaczono ponad 480 mln zł. Zaledwie dwie z 20 sprawdzonych kampanii (osiągających łączny koszt blisko 165 mln zł) zostały ocenione pozytywnie, co dobrze obrazuje skalę problemu.

Analiza wykazała, że 63 proc. funduszy trafiliło do tradycyjnych mediów, takich jak telewizja i radio, co znacząco podniosło koszty. Na kampanie telewizyjne wydano aż 54,3 mln zł, z czego przeszło 80 proc. tej kwoty trafiło do Telewizji Polsat oraz Telewizji Polskiej S.A. Kampanie radiowe, z kolei, kosztowały 30,8 mln zł, a większość z tych funduszy trafiła do grup medialnych takich jak RMF, Time S.A. (Eska) oraz Polskie Radio S.A.

NIK szczególnie krytycznie oceniła kampanię "Zwroty, które cieszą" z 2023 roku, na którą KPRM i Ministerstwo Finansów wydały ponad 7,2 mln zł. Eksperci podkreślają, że kampania miała na celu wzbudzenie poczucia zadowolenia w społeczeństwie z tytułu zwrotów podatków, mimo iż de facto były one wynikiem poprawek do Polskiego Ładu, co wywołuje wątpliwości co do etyki tych działań. W związku z nieprawidłowościami, NIK złożyła zawiadomienie do prokuratury przeciwko trzem urzędnikom.

Zwiększająca się krytyka działań rządu dotyczących wydawania publicznych pieniędzy na nieskuteczne kampanie stawia pod znakiem zapytania прозрачность i odpowiedzialność decydentów. Mimo tak wysokich wydatków, brak przejrzystych mierników sukcesu kampanii rodzi wiele pytań, czy fundusze te są wydawane w sposób odpowiedzialny i efektywny. Co więcej, ten skandal rodzi również obawy o przyszłość kampanii społecznych w Polsce. Jakie zmiany w polityce komunikacyjnej są niezbędne, aby zapewnić lepszą efektywność w wykorzystaniu publicznych pieniędzy i przywrócenie zaufania do instytucji rządowych?