Uroczystości pogrzebowe wybitnego pianisty Janusza Olejniczaka rozpoczęły się mszą żałobną w Kościele Sióstr Wizytek w Warszawie. Po ceremonii miało miejsce odprowadzenie do grobu rodzinnego na Cmentarz Stare Powązki, gdzie tłumy przyjaciół, współpracowników i miłośników muzyki przyszły oddać mu ostatnią cześć.

Podczas pogrzebu wspomniano o licznych odznaczeniach, które zdobył w ciągu swojej niezwykłej kariery. Obok urny z prochami umieszczono nie tylko czarno-białe zdjęcie artysty, ale również jego medale, w tym Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W ostatnim pożegnaniu udział wzięli m.in. Jolanta Kwaśniewska, Daniel Olbrychski, Wojciech Gąssowski oraz liczni znani muzycy i osobistości ze świata kultury.

Janusz Olejniczak zmarł w wieku 72 lat na skutek zawału serca. Jego śmierć była wielką stratą dla polskiej i międzynarodowej sceny muzycznej.

„Janusz Olejniczak interpretował utwory Chopina i innych kompozytorów z taką pasją, jakby sam je na nowo komponował. Jego gra była niepowtarzalna, a wrażliwość na szczegóły sprawiała, że każde jego wykonanie było wyjątkowe,” mówił kompozytor i dyrygent Jerzy Maksymiuk.

Muzyk był znany z tego, że posiadał niespożytą determinację w dążeniu do realizacji swoich artystycznych planów, mimo licznych problemów zdrowotnych. „Rozmawialiśmy często o muzyce, a Janusz zawsze potrafił znaleźć słowa otuchy. Jego wrażliwość była niezwykła, ale to on często stawał się podporą dla innych,” dodał Maksymiuk.

Janusz Olejniczak rozpoczął swoją przygodę z fortepianem w wieku 6 lat. Po zakończeniu edukacji w Warszawie, kontynuował naukę w Paryżu oraz na studiach podyplomowych w Warszawie i Essen. Jego kariera nabrała tempa w 1970 roku, kiedy to zdobył VI nagrodę podczas VII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, co otworzyło mu drzwi do międzynarodowej kariery koncertowej.

Artysta nagrał partie fortepianowe do filmów takich jak „Chopin. Pragnienie miłości” oraz „Pianista”, co jeszcze bardziej umocniło jego pozycję w świecie muzyki filmowej. Olejniczak nie tylko był pianistą, ale również zagrał w filmie „Błękitna nuta” jako Fryderyk Chopin. Jego pasja do muzyki była inspiracją dla wielu młodych artystów.

Otrzymał nagrodę Fryderyka w 1995 roku za swoją płytę z koncertami Chopina. W życiu osobistym był mężem aktorki Sławomiry Łozińskiej, jednak ich małżeństwo zakończyło się rozwodem. „Nigdy nie czuliśmy, że dorosliśmy do małżeństwa. Byłem wiecznie w poszukiwaniu miłości, co było moją słabością,” wspominał artysta.

Janusz Olejniczak na zawsze pozostanie w pamięci jako jeden z najwybitniejszych polskich pianistów i kreatorów kultury.