Prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie Małgorzaty Manowskiej, pierwszej prezes Sądu Najwyższego, za rzekome naruszenie art. 231 par. 1 Kodeksu karnego. Zgodnie z tym przepisem, funkcjonariusz publiczny, który przekracza swoje uprawnienia lub nie wypełnia obowiązków na szkodę interesu publicznego bądź prywatnego, może zostać ukarany do trzech lat pozbawienia wolności.

Sprawa zaczęła się w czerwcu, kiedy dziesięciu sędziów Sądu Najwyższego złożyło zawiadomienie. W swoim piśmie obwinili Kolegium SN o podejmowanie uchwał bez wymaganego prawem kworum, które traktowane były jako głosy wstrzymujące się.

Rzecznik prasowy Sądu Najwyższego, Aleksander Stępkowski, zaznaczył, że Manowska przeprowadzała głosowania w trybie obiegowym, odwołując się do praktyki wypracowanej przez jej poprzedniczkę, Małgorzatę Gersdorf. Jednak ten argument nie zadowolił sędziów, którzy domagają się większej transparentności i reformatoryjnych zmian w procesie głosowania.

Dodatkowo prokuratura bada także zarzuty dotyczące niezwoływania posiedzeń Trybunału Stanu, którego Manowska jest przewodniczącą. Sędziowie Trybunału oskarżają ją o celową obstrukcję, co może negatywnie wpływać na funkcjonowanie całego systemu prawnego. Postulują oni m.in. wprowadzenie losowania składów orzekających oraz zwiększenie jawności obrad.

W odpowiedzi na krytykę, Manowska obiecała, że przyszłe składy Trybunału Stanu będą wybierane w drodze losowania, ale wcześniej odrzuciła wniosek o zwołanie posiedzenia mającego na celu zmianę regulaminu, argumentując, że postulaty sędziów nie są zgodne z techniką prawniczą.

Sprawa ta zwraca uwagę nie tylko na problem przekroczenia uprawnień w Sądzie Najwyższym, ale również na szerszy kontekst; obawy dotyczące niezależności sądownictwa w Polsce oraz skutków politycznych takich działań. Jak zakończy się ta kontrowersyjna sprawa? Czy Małgorzata Manowska zdoła oczyścić swoje imię, czy grożą jej poważne konsekwencje prawne? To pytania, na które będziemy czekać na odpowiedzi.