W sierpniu i wrześniu 1977 r. NASA wypuściła w przestrzeń kosmiczną dwie sondy o nazwie Voyager. Te niewielkie, ale zaawansowane technologicznie maszyny miały zgłębiać najdalsze zakątki naszego Układu Słonecznego i przesyłać na Ziemię cenne dane. Mało kto jednak przypuszczał, że ich misja potrwa tak długo i przyniesie tak spektakularne wyniki.

Początki misji

Voyager 1 i Voyager 2 zostały wystrzelone w odstępie zaledwie kilku tygodni. Ich głównym celem były planety olbrzymi: Jowisz, Saturn, Uran i Neptun. Dzięki korzystnemu ułożeniu planet w latach 70. XX wieku, możliwe było skorzystanie z grawitacyjnych asyst, które pozwoliły sondom na przyspieszenie i skierowanie się w odpowiednie miejsca Układu Słonecznego.

Odkrycia i osiągnięcia

Voyagery dostarczyły naukowcom niezliczonej ilości danych na temat planet olbrzymów, ich księżyców, pierścieni oraz magnetosfer. Jednym z najważniejszych odkryć były wulkany na księżycu Jowisza, Io, oraz tajemnicze struktury na Tytanie, księżycu Saturna. Oprócz tego, naukowcy zdobyli informacje o atmosferze i magnetosferze planet, które wcześniej były nieosiągalne.

Poza Układem Słonecznym

Po zakończeniu głównej misji, sondy kontynuowały swoją podróż w kierunku granic Układu Słonecznego. Voyager 1 jako pierwszy opuścił oficjalnie nasz Układ w 2012 r., wkraczając w przestrzeń międzygwiezdną. Voyager 2 uczynił to samo w 2018 r.

Dalszy plan

Obie sondy mimo znacznej odległości od Ziemi wciąż utrzymują kontakt. Sygnały wysyłane przez nie wymagają coraz więcej czasu, aby dotrzeć do nas, lecz dzięki zaawansowanej technologii komunikacyjnej, jesteśmy w stanie odbierać te sygnały i analizować dane. Jednak z każdym rokiem komunikacja staje się coraz trudniejsza z powodu ograniczonych źródeł energii na pokładzie sond, które muszą stopniowo wyłączać swoje instrumenty. Naukowcy szacują, że kontakt z sondami umiemy utrzymywać przynajmniej do lat 30. XXI wieku, co będzie ogromnym osiągnięciem jak na możliwości tych maszyn.

Utrata sygnału w 2023 r.

W 2023 r. NASA poinformowała o tymczasowej utracie sygnału z sondy Voyager 2. Zjawisko to było spowodowane kombinacją coraz większej odległości sondy od Ziemi oraz naturalnego zużycia jej systemów komunikacyjnych. Gdy ona znalazła się w przestrzeni międzygwiezdnej, błąd w poleceniu zmienił kierunek anteny Voyagera 2, co spowodowało chwilową utratę komunikacji.

Przebieg misji

20 sierpnia 1977 r.: Voyager 2 zostaje wystrzelony. Powstają niewielkie problemy, które skutkują interwencją inżynierów. 5 września 1977 r.: Voyager 1 opuszcza Ziemię, z opóźnieniem 5 dni. 15 grudnia 1977 r.: Voyager 1 wyprzedza Voyager 2 w odległości 124 milionów km od Ziemi. Kwiecień 1979 r.: Voyager 1 opuszcza Jowisza kierując się w stronę Saturna. Listopad 1980 r.: Voyager 1 bada Saturna z imponującymi wynikami. Po dotarciu do Urana i Neptuna, ambasadorzy świata zewnętrznego wciąż przesyłają wyniki swoich badań, świadcząc o potędze ludzkiej inżynierii.

Złota płyta Voyagera

Obok wartości naukowych, Voyager 1 i 2 niosą ze sobą niezwykłe przesłanie - złotą płytę, która zawiera dźwięki, obrazy i pozdrowienia z Ziemi. To ambitny projekt mający na celu informowanie potencjalnych cywilizacji pozaziemskich o naszej kulturze, wiedzy i istnieniu.

Ciekawostki związane z sondami Voyager

1. Voyager 1 znalazł się najdalej od Ziemi. 2. "Pale Blue Dot" - słynne zdjęcie Ziemi wykonane przez Voyagera 1 w 1990 r. 3. Obie sondy działają już ponad 45 lat, co przekroczyło pierwotne założenia misji. 4. Voyager 1 kieruje się w stronę gwiazdy Gliese 445, a Voyager 2 w stronę gwiazdy Ross 248.

Podsumowanie

Podsumowując, Voyagery to unikalne ambasadory ludzkości w niezbadanych głębinach kosmosu, które zapisały się na kartach historii jako jedne z najważniejszych osiągnięć w dziedzinie eksploracji kosmosu. Ich nieustanna misja jest świadectwem ludzkiej ciekawości, determinacji i zapału do odkrywania nowych horyzontów. To nie tylko sondy - to nasze znaki w odległych częściach wszechświata, przypominające o tym, jak mało wiemy, a jak wiele jeszcze przed nami.