Nie żyje wybitny seksuolog prof. Zbigniew Lew-Starowicz. Jego życie i kariera to pasjonująca opowieść o walce z uprzedzeniami oraz odwadze w podejmowaniu kontrowersyjnych tematów.

Zbigniew Lew-Starowicz, urodzony w Sieradzu, od najmłodszych lat był postrzegany przez pryzmat tradycyjnych oczekiwań. Jego rodzina marzyła o tym, by został lekarzem w dziedzinie interny lub kardiologii. Sąsiedzi często wyrażali ubolewanie z powodu jego wyboru specjalizacji, kierując mu aluzje o „niezwykłym” zainteresowaniu seksem. Jak to się stało, że zainwestował w tak kontrowersyjny zawód? To pytanie często zadawano mu podczas jego kariery.

Dzięki seksuologii zbudował niesamowitą karierę. Jako profesor, krajowy konsultant oraz prezes Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, miał wpływ na kształtowanie edukacji seksualnej w Polsce. Pracował również jako biegły sądowy, prowadził prywatną praktykę oraz wykładał na uniwersytetach. Jego publikacje były szeroko komentowane i doceniane.

Swój interes do seksuologii zrodził w latach studentów, kiedy to jego pierwsze doświadczenia w tej dziedzinie były pełne wyzwań. Zwracają uwagę jego wczesne przypadki pacjentów, z którymi pracował, zaczynając od problemów z przedwczesnym wytryskiem, po zaburzenia erekcji. Mimo młodego wieku, zdobył zaufanie pacjentów, ale początkowo wyzwanie stanowił dla niego brak autorytetu w ich oczach.

Prof. Starowicz był także autorem książek takich jak „Eros, natura, kultura”, gdzie na początku swych badań krytykował masturbację oraz głosił pogląd, że homoseksualizm powinno leczyć. Jednak z biegiem lat zmienił swoje podejście, uznając wcześniejsze wypowiedzi za nieodpowiednie i wynikające z niedoskonałości w jego wiedzy.

W 1996 roku, gdy napisał podręcznik „Nowoczesne wychowanie seksualne” we współpracy z Kazimierzem Szczerbą, wywołał ogromne kontrowersje, które doprowadziły do krytyki ze strony Kościoła. Publikacja ta, sprzeczna z nauczaniem Kościoła, została wycofana po atakach z różnych stron, a Zbigniew Lew-Starowicz został oskarżany o działalność mającą na celu osłabienie rodziny i Kościoła.

Mimo wszelkich przeciwności, prof. Starowicz starał się łączyć swoje zrozumienie seksuologii z naukami Kościoła. Przyznawał jednak, że z każdym rokiem dostrzegał coraz większe trudności w pojednaniu tych dwóch światów.

Jego odejście to wielka strata dla polskiej seksuologii i wielu osób, którym pomógł zrozumieć i zaakceptować ich własne potrzeby seksualne. Zbigniew Lew-Starowicz był nie tylko specjalistą, ale również odważnym propagatorem nowoczesnego podejścia do edukacji seksualnej w Polsce, pozostawiając po sobie trwały ślad.