Argentyna, mimo swojego ogromnego potencjału i zróżnicowanych bogactw naturalnych, od lat zmaga się z kryzysami gospodarczymi. Kraj ten jest jednym z liderów w regionie pod względem wysokich obciążeń podatkowych, a zaledwie 58% pracowników działa w formalnym sektorze, co oznacza, że aż 42% znajduje się w szarej strefie.

Rewolucyjne Reformy w Gospodarce!

Liberalne reformy prezydenta Javier Milei stają się kluczowym elementem, który ma na celu radykalną zmianę sytuacji gospodarczej Argentyny. Analitycy podkreślają, że te zmiany są niezbędne do osiągnięcia trwałego wzrostu gospodarczego. Polityka oszczędnościowa Milei przyczyniła się do znaczącego zredukowania inflacji, ale jednocześnie osłabiła aktywność gospodarczą i nie przyciągnęła inwestycji zagranicznych.

Z jednej strony zmiany, z drugiej opór!

Droga do wprowadzenia reform nie będzie łatwa. Związki zawodowe związane z lewicowym ruchem peronistowskim już zapowiedziały, że ostro sprzeciwiają się jakimkolwiek ustawom, które mogłyby osłabić prawa pracowników. Milei proponuje m.in. ułatwienie zasad negocjacji zbiorowych, ograniczenie roszczeń sądowych i zmniejszenie kosztów zwolnień – jednak związki ostrzegają, że będą protestować przeciwko każdej zmianie.

Ambitna Agenda Podatkowa Milei

Prezydent Milei ma również ambitne plany dotyczące reform podatkowych. Wysokie obciążenia fiskalne, często przekraczające 50%, hamują rozwój lokalnych przedsiębiorstw i sprzyjają wzrostowi nieformalnego zatrudnienia. Jednym z jego celów jest likwidacja szeregu podatków, obniżenie stawki podatku dochodowego oraz zmianę podziału wpływów podatkowych pomiędzy rząd a prowincje.

Przyszłość w Rękach Stabilności?

Jednak ekonomiści ostrzegają, że reformy te mogą zakończyć się niepowodzeniem, jeśli rząd nie zapewni stabilności makroekonomicznej i nie zrezygnuje z rygorystycznej kontroli kursu peso. Milei, który jeszcze niedawno krytykował umiarkowanych polityków, obecnie stara się budować koalicje i rozmawia z gubernatorami prowincji, rozważając włączenie do swojego gabinetu polityków z zewnątrz swojej libertariańskiej formacji.