Nauka

Arktyka zaczyna emitować dwutlenek węgla. Co się dzieje?

2025-01-31

Autor: Michał

Zmiany klimatyczne to temat, który nieprzerwanie fascynuje i martwi naukowców oraz społeczeństwo od wielu lat. Ich wpływ widoczny jest w różnych częściach świata, a nowo opublikowane badania wskazują na zaskakujący trend: strefa arktyczno-borealna (ABZ) zamiast pełnić rolę pochłaniacza dwutlenku węgla, zaczyna go emitować. Badania prowadzone przez Woodwell Climate Research Center wykazały, że aż 34% tej strefy emituje CO2, co jest alarmującym sygnałem dla całego ekosystemu.

Tradycyjnie strefa ABZ, obejmująca tundrę, lasy borealne i mokradła, była kluczowym elementem w walce z globalnym ociepleniem, pochłaniając znaczną ilość dwutlenku węgla. Niestety, coraz cieplejszy klimat, a także pożary i zmiany w użytkowaniu ziemi, negatywnie wpływają na jej zdolność do absorpcji CO2. Dr Anna Virkkala, główna autorka badania, podkreśliła, że zmiany te mogą mieć katastrofalne skutki, odwracając długotrwałe trendy w bilansie dwutlenku węgla.

Dodatkowo, badania wskazują, że bilans emisji dwutlenku węgla jest zróżnicowany nie tylko w przestrzeni, ale także w czasie. W okresie letnim, który wydłuża się z powodu zmian klimatycznych, występuje zwiększone pochłanianie CO2, ale zimą, w miesiącach poza sezonem wegetacyjnym, emisje znacznie rosną. W cieplejszym klimacie, topniejąca wieczna zmarzlina uwalnia dodatkowy dwutlenek węgla, co jeszcze bardziej zaostrza problem.

Interesujące jest również to, że pomimo mediów donoszących o „zazielenieniu” niektórych obszarów, tylko 12% z zazielenionych terenów w strefie ABZ wykazuje znaczący roczny wzrost netto poboru CO2. To oznacza, że większość nie radzi sobie z nadmiernymi emisjami, co stawia pod znakiem zapytania przyszłość tego regionu w walce ze zmianami klimatycznymi.

Z powyższych badań wynika, że obieg węgla w regionie wiecznej zmarzliny jest w trakcie fundamentalnej zmianie, co może prowadzić do jeszcze większych problemów w przyszłości. Jak ostrzegają naukowcy, monitorowanie i opracowywanie strategii ochrony tego cennego obszaru są kluczowe, szczególnie w obliczu nadchodzących dekad.