Kryzys Kościoła i nasza odpowiedzialność za Ziemię

Zakonniczy głos, który wstrząsa sumieniami, zwraca uwagę na to, że w Polsce od lat przeżywamy kryzys nie tylko Kościoła, ale i naszej relacji z przyrodą. I choć wielu katolików mogłoby to zaskoczyć, temat ekologii staje się coraz bardziej palący, a nasze milczenie w tej kwestii może mieć poważne konsekwencje.

Ekolodzy alarmują, że spadająca jakość powietrza, zmiany klimatyczne i dewastacja środowiska to problemy, które wymagają natychmiastowych działań. Nie można ich dłużej ignorować. Utrata bioróżnorodności i niewłaściwe zarządzanie zasobami naturalnymi to klasyczne przykłady pychy ludzkości, której konsekwencje odczuwają najsłabsi.

Franciszkański wzór

Warto przypomnieć, że już Jan Paweł II w 1979 roku uczynił świętego Franciszka z Asyżu patronem ekologów. Papież Franciszek kontynuuje tę naukę, podkreślając, że nasze troski o przyrodę są w rzeczywistości troskami o społeczność. To duchowe podejście może być kluczowe w zachęcaniu katolików do refleksji nad ekologicznymi i moralnymi aspektami ich działań.

Punktem odniesienia powinna być encyklika „Laudato si’”, w której papież nawołuje do integralnego podejścia do ekologii i podkreśla, jak ważne jest, byśmy jako społeczność przyjmowali odpowiedzialność za naszą planetę. Zamiast zniechęcać się do działań na rzecz ochrony środowiska, powinniśmy zaangażować się w te działania z jeszcze większą determinacją.

Walka z obojętnością

Jednak w Polsce wielu katolików nadal unika bezpośredniego zajmowania się kwestiami ekologii, traktując je jako sprawy obce lub nieistotne. Co więcej, niektórzy hierarchowie, zamiast inspirować wiernych do działania, pozostają milczący w obliczu kryzysów, z jakimi się mierzymy.

Przykłady dobrych praktyk z innych krajów, takich jak Czechy, gdzie biskupowie aktywnie angażują się w ochronę przyrody, pokazują, że można inaczej. Dlaczego w Polsce, przy tak silnej tradycji katolickiej, nie korzystamy z dziedzictwa ekumenicznego, które mogłoby wzmocnić nasze działania na rzecz ekologii?

Nadszedł czas na zmianę. Katolicy powinni wziąć na siebie odpowiedzialność nie tylko za liturgię, ale również za nasz wspólny dom – Ziemię. Bez twardych i bolesnych nauk o naszym wpływie na planetę, kolejne pokolenia nie będą miały szansy doświadczenia majestatu przyrody w jej pełni.

Ekologiczne przesłanie Kościoła powinno być w centrum debaty publicznej. Niestety, wygląda na to, że znaczna część polskiego Kościoła katolickiego stawia priorytety inne niż te zalecane przez Magisterium. Dlatego też, w czasie, gdy globalna społeczność boryka się z kryzysami ekologicznymi i społecznymi, Kościół katolicki w Polsce zasypia w obojętności. Rozbudźmy ten głos w nas samych — to od nas zależy przyszłość naszej planety i wspólnoty.

W sferze ogólnej, musimy dążyć do pojmanie zasady, że priorytetem Kościoła powinno być nie tylko zbawienie dusz, ale również ochrona życia na całej Ziemi. Czas na działanie jest teraz!