Katarzyna Kozyra to nazwisko, które przez ponad trzydzieści lat nieprzerwanie budzi emocje w polskim świecie sztuki. Już jej debiutancka instalacja z 1993 roku, zatytułowana "Piramida zwierząt", zdobyła ogromną uwagę i zainicjowała dyskusję o etyce wobec zwierząt. Praca ta, prezentująca martwe zwierzęta, w tym wypchane ciało konia, psa, kota i koguta, wzbudziła skrajne reakcje. Krytycy zarzucali artystce brak empatii i naruszenie fundamentalnych norm moralnych, co wywołało burzliwą debatę na temat granic sztuki i odpowiedzialności artysty. Z drugiej strony, część środowiska artystycznego broniła jej intencji, podkreślając, że Kozyra miała na celu zwrócenie uwagi na cierpienie zwierząt i krytykę ich uprzedmiotowienia.

Kozyra stała się symbolem kontrowersji, ale także reformatorą w polskiej sztuce, która dotykała trudnych i niewygodnych tematów. W kolejnych latach zaskakiwała kolejnymi dziełami, które badały granice ludzkiego ciała, tożsamości oraz relacji społecznych.

Nie można jednak zapomnieć, że wiele z jej prac wywołało publiczne protesty oraz kontrowersje, które przyciągnęły uwagę mediów i dodatkowo zwiększyły jej rozpoznawalność. W XXI wieku Kozyra wciąż kontynuuje swoje artystyczne poszukiwania, zdobywając międzynarodowe uznanie oraz prezentując swoje dzieła na wystawach na całym świecie. Dziś jest nie tylko artystką, ale i postacią, która inspiruje nowe pokolenia twórców do podejmowania odważnych tematów. W obliczu ciągłych zmian w świecie sztuki, Kozyra pozostaje jednym z najważniejszych głosów w debacie o granicach artystycznej ekspresji.