Mowa o Morzu Sargassowym, które jest otoczone przez prądy oceaniczne. Można je znaleźć w północnej części Atlantyku, gdzie nie ma żadnych brzegu, które wyznaczałyby granice tego niezwykłego miejsca.

Morze Sargassowe jest ograniczone przez cztery główne prądy: północnoatlantycki, kanaryjski, północnorównikowy i antylski. To unikalne miejsce pełne życia jest chronione, ponieważ stanowi siedlisko dla wielu zagrożonych gatunków.

W tym morzu wytworzył się jedyny w swoim rodzaju ekosystem, który według doktor Sylvii Earle – znanej oceanografki – można porównać do „pływającego lasu deszczowego”. Cechuje się ono bogactwem biologicznym oraz charakterystycznym „złotym” kolorem. Nic dziwnego, że powołano specjalną organizację – Sargasso Sea Commission – w celu ochrony tego wyjątkowego środowiska.

Dla ochrony ekosystemu Morza Sargassowego jest szczególnie istotne, że stanowi on dom dla wielu zagrożonych gatunków, które znalazły w nim dogodnie warunki do życia. Należą do nich rekin śledziowy (Lamna nasus) oraz europejskie (Anguilla anguilla) i amerykańskie węgorze (Anguilla rostrata), których larwy unoszą się po wodzie w tym rejonie.

Jednak Morze Sargassowe jest zagrożone działaniami człowieka. Załogi statków przepływających przez ten akwen niestety niszczą lokalny ekosystem, pozostawiając po sobie zanieczyszczenia oraz generując głośny hałas podwodny. W wodach Morza Sargassowego gromadzą się także śmieci, co prowadzi do powstania Północnoatlantyckiej Plamy Śmieci – dryfującego „lądu” z plastiku, zawierającego około 200 tysięcy fragmentów odpadów na kilometr kwadratowy.

Ciekawostką jest, że Krzysztof Kolumb, znany włoski odkrywca, niezwykle obawiał się Morza Sargassowego. W swoich dziennikach opisywał gronorosty (Sargassum), które, jak sądził, mogłyby pochłonąć jego statek oraz załogę w odmęty oceanu. Te niecodzienne obawy związane są z bogato uplecionym ekosystemem i majestatycznym wyglądem Morza Sargassowego, które wciąż fascynuje naukowców i odkrywców.

Nie zapominajmy także, że Morze Sargassowe jest często wspomniane w literaturze i sztuce, stając się symbolem tajemniczych oceanicznych przygód oraz niedostępnych, ekscytujących przestrzeni, które wciąż pozostają w dużej mierze nieodkryte przez ludzkość.