"Zimą 2021 roku w moim ciele zaczęło się dziać coś niepokojącego, a ja nie miałem pojęcia, że to nowotwór."

"Wystarczył zaledwie łyk piwa, aby czuję ucisk w klatce piersiowej. To były pierwsze oznaki alarmowe."

"Lekarz powiedział: 'Pan Wojciechu, natychmiast na onkologię!"

Niezwykła historia Wojtka, 37-letniego mężczyzny, który doświadczył schodzenia się z diagnozą chłoniaka Hodgkina, zaczyna się od pozornie błahemm ból ręki.

Wojtek wspomina, że ból lewej ręki pojawiał się głównie w nocy, co go zaniepokoiło. Po kolejnych wizytach u fizjoterapeutów, odkrył na obojczyku małą opuchliznę, która zaczęła rosnąć. Lekarze długo nie mogli skojarzyć objawów z poważną chorobą, co odzwierciedla, jak istotne jest zwracanie uwagi na własne ciało.

"Zacząłem od jednego fizjoterapeuty, potem poszedłem do kolejnego, aż w końcu trafiłem na USG. Wydało się, że to naderwany mięsień. Jak się później okazało, była to błędna diagnoza."

Ponadto, Wojtek zauważył, że jego reakcje na alkohol zaczynały być niepokojące. Wkrótce po spożyciu piwa czuł silny ucisk w klatce piersiowej. Ledwie cztery miesiące później, przeszły go latem intensywne bóle stawów i niemożność znalezienia wygodnej pozycji do spania. Rozpoczął samodzielne poszukiwania informacji w internecie, co doprowadziło go do odkrycia, że objawy, które odczuwał, były związane z chłoniakiem.

W międzyczasie jego stan zdrowia znacznie się pogorszył, a zmęczenie, osłabienie i ciągłe bóle potęgowały jego lęki. "W końcu poszedłem na wizytę do lekarza. Usłyszałem słowa, które zmieniły moje życie: 'Obowiązkowo na onkologię i to w trybie pilnym.'"

Ta historia jest przykładem, jak ignorancja własnych objawów może prowadzić do poważnych konsekwencji. Wojtek nie tylko musiał ponieść konsekwencje zdrowotne, ale także zmierzyć się z psychologicznymi skutkami diagnozy nowotworowej.

"W obliczu tej diagnozy, zacząłem stawiać pytania o przyszłość moich dzieci i żony. To była przerażająca wizja."

Po serii badań i biopsji Wojtek dowiedział się, że ma chłoniaka Hodgkina w drugim stopniu zaawansowania. Z pomocą bliskich zaczął walkę, której celem było wyleczenie i powrót do normalności.

"Moje życie zmieniło się nie do poznania po chęci do pracy i ciągłego działania. Dzisiaj wiem, że prawdziwe szczęście leży w rodzinie i spokoju, a nie w przepracowywaniu się."

Obecnie Wojtek cieszy się zdrowiem, choć pozostaje pod stałą opieką lekarzy. Jego historia przypomina o znaczeniu badań, obserwacji objawów i niemożności ignorowania sygnałów, jakie wysyła nam organizm. "Nawet zwykły ból ręki może kryć poważne zagrożenie."

Nie ignoruj swojego ciała! Regularne badania mogą uratować życie. Pomocne mogą być także rozmowy z bliskimi oraz wsparcie specjalistów.

Dziękujemy, że przeczytałeś nasz artykuł!

Bądź na bieżąco z ważnymi informacjami o zdrowiu i nowotworach. Szukaj danych, które pomogą ci w dbałości o własne zdrowie.