Odkrycie pozostałości po supernowych

Badacze ujawnili, że pozostałości po supernowych (SNR) to niezwykle rozproszone struktury, które powstały w wyniku kosmicznych eksplozji. Stanowią one fragmenty dawnych gwiazd, które przestały istnieć, a także materię międzygwiazdową, która została odrzucona przez falę uderzeniową.

Cechy charakterystyczne struktur SNR

Niektóre z tych kosmicznych struktur wykazują silną emisję tlenu widoczną w świetle widzialnym, co czyni je jeszcze bardziej szczególnymi. Eksperci wskazują, że takie kompleksy są rzadko rejestrowane, a ich dokładna natura oraz związek z poszczególnymi supernowymi wciąż pozostają nie w pełni poznane.

Niezwykłe kształty i kolory

Zaskakujące jest to, że pozostałości po supernowych często przyjmują niezwykłe kształty i kolory. Dla astronomów są one „kwintesencją kosmosu”. Do najciekawszych struktur należy m.in. W49B, W50, IC 443 oraz Pętla Łabędzia, SNP G292.0+1.8, czy słynna SN 1054.

Historia supernowej SN 1054

Supernowa SN 1054 była widoczna z Ziemi w 1054 roku i została zaobserwowana przez astronomów z Chin i świata arabskiego. Jej wybuch był na tyle intensywny, że obiekt był widoczny w ciągu dnia przez 23 dni, a przez 653 dni można go było dostrzegać w nocy. Jego jasność przewyższała czterokrotnie jasność Wenus.

Krótka egzystencja SNR

SNR zwykle istnieją „tylko” przez kilkadziesiąt tysięcy lat, co sprawia, że wszystkie znane struktury tego typu są stosunkowo młode w porównaniu do innych obiektów astronomicznych.

Nowa metoda detekcji

Naukowcy dokonali niesamowitego odkrycia, które może zmienić nasze rozumienie Wszechświata. Zidentyfikowali aż 307 wyjątkowych śladów po supernowych, z czego wiele z nich wykazuje emisję tlenu. Jak wyjaśniają specjaliści: „Prezentujemy nową metodę wykrywania pozostałości po supernowych, korzystając z możliwości nowoczesnych instrumentów, które analizują spektra linii emisyjnych”.

Emisja tlenu i jego znaczenie

Tlen został wykryty w 35 strukturach, a w 7 z nich zarejestrowano bardzo wysoki poziom tego pierwiastka. Co więcej, większość wykrytych SNR posiada swoje odpowiedniki w promieniowaniu rentgenowskim, bliskie granicy ultraintensywnych źródeł promieniowania rentgenowskiego (ULX).

Czemu warto przyjrzeć się ULX?

Całkowita jasność ULX może być miliony razy większa od jasności Słońca, a światło w zakresie promieniowania rentgenowskiego osiąga nawet do biliona razy więcej niż jasność naszej gwiazdy. Do obiektów ULX zaliczają się pulsary, czyli wysoce magnetyzowane rotujące gwiazdy neutronowe.

Przyszłość badań astronomicznych

Astronomowie planują rozszerzyć swoje badania i nową metodę na inne pobliskie galaktyki, co może ujawnić jeszcze więcej tajemnic Wszechświata. Czy jesteśmy gotowi na odkrycia, które mogą przewrócić naszą wiedzę o kosmosie do góry nogami?