Pokolenie pełne wyzwań

Adam, mający 35 lat, opowiada o swoim życiu: "Moja partnerka wysłała mnie do terapeuty, bo uważała, że mam depresję. Jednak terapeuta zapewnił mnie, że mimo iż czasem jestem smutny, to nie jest depresja. Ale coś niepokojącego męczy mnie stale. Budzę się o czwartej rano, zastanawiając się nad sensem życia i niepokojem otaczającym świat. W ciągu dnia staram się być wesoły i śmiać się z kolegami, ale czuję, że to wszystko to tylko marnowanie czasu."

Więdnięcie - nowa epidemia pokolenia

Zjawisko, które Adam odczuwa, to więdnięcie – termin w psychologii, który według ekspertów jest powszechnym zjawiskiem wśród millenialsów. Psycholog Stach Borawski wskazuje, że więdnięcie różni się od depresji; ci, którzy doświadczają tego stanu, nie są klinicznie chorzy, lecz odczuwają głęboki niepokój, że coś w ich życiu jest nie tak. To uczucie pustki i braku spełnienia jest coraz bardziej powszechne, zwłaszcza w obliczu globalnych kryzysów takich jak wojny i inflacja.

Trudności pokolenia 30-latków

Millenialsi, jak zauważa Borawski, mają szczególnie pechową sytuację. "My, trzydziestolatkowie, nie skorzystaliśmy z dobrodziejstw zmian ustrojowych jak nasi rodzice, mimo że dorastaliśmy w wolnej Polsce", mówi. Wzrost kosztów życia i problemy na rynku mieszkań tylko potęgują poczucie zagubienia, które wiele osób z tego pokolenia odczuwa. Panujące przekonanie, że w określonym wieku należy się ustatkować, również nie pomaga.

Interpersonalne przeciążenie emocjonalne

Julia, mająca 30 lat, dzieli się swoimi myślami: "Każda wizyta w domu rodzinnym sprawia, że czuję się coraz gorzej. Mama jest wiecznie smutna. Wiele traum pokoleniowych wpływa na moje życie, a jej depresja wydaje się być chroniczna. Każda chwila spędzona w tym domu ściąga mnie w dół." Ta opowieść ilustruje, jak międzypokoleniowe traumy są dziedziczone i wpływają na codzienność millenialsów.

Jak przezwyciężyć więdnięcie?

Ekspertka medialna Marta Naser zwraca uwagę na to, jak traumy naszych przodków mogą wpływać na teraźniejszość. Jednak, mimo trudnych warunków zewnętrznych, możliwe jest uzyskanie poczucia sprawczości. Borawski wskazuje, że kluczem do zmiany jest zrozumienie swoich potrzeb i zaniedbanych obszarów życia.

Otyłość emocjonalna a zdrowe relacje

Psycholog sugeruje, żeby każdy z nas zadbał o relacje z bliskimi i przyjaciółmi. Ożywienie pasji i dbanie o zdrowe odżywianie mogą również przynieść poprawę samopoczucia. Nie możemy jednak oczekiwać natychmiastowych efektów; zmiana wymaga cierpliwości i systematyczności.

Ostrzeżenie przed ignorowaniem sygnałów

Borawski podkreśla, żeby nie lekceważyć stanu więdnięcia, ponieważ może to prowadzić do wypalenia zawodowego lub depresji. Warto spojrzeć w głąb siebie, szukać pomocy i nie bać się otworzyć na zmiany. Pytanie kluczowe brzmi: co mogę zrobić, aby poprawić swoje życie? Millenialsi, czas wziąć sprawy w swoje ręce!