Tajemnice Wyspy Wielkanocnej: Co Skrywają Monumentalne Moai?

Wyspa Wielkanocna, znana także jako Rapa Nui, od wieków fascynuje badaczy i turystów niesamowitymi posągami moai – monumentalnymi rzeźbami wykutymi z wulkanicznego kamienia, które przedstawiają przodków oraz wodzów. Stojąca w milczeniu wśród bujnych traw, Wyspa kryje wiele tajemnic związanych z budową i transportem tych olbrzymich figur, które powstały między 1400 a 1650 rokiem.

Jak „Chodziły” Olbrzymie Posągi?

Nowe badania, które przeprowadzili archeolodzy z Uniwersytetu Binghamton oraz Uniwersytetu Arizony, rzucają światło na sposób, w jaki te kolosalne rzeźby dotarły do swoich miejsc przeznaczenia. Naukowcy, w tym profesor Carl Lipo i doktor Terry Hunt, pokazują, że posągi moai mogły być przemieszczane dzięki technice „chodzenia”. Choć to brzmi nieco fantastycznie, wykazano, że ich specyficzny kształt oraz D-kształtne podstawy pozwalały mieszkańcom na ich poruszanie w zygzakowatym ruchu.

Rewolucyjne Odkrycia: Co Się Stało z Posągami?

Po dotarciu na miejsce, posągi były dopracowywane, by mogły stać stabilnie na swoich platformach. Badacze odkryli, że obdarzano je również „żywymi” oczami, wykonując je z białej muszli i koralu, co miało na celu ożywienie ich postaci. Niestety, niektóre z blisko 1000 posągów nigdy nie dotarły do swoich miejsc przeznaczenia – pozostały porzucone, schowane w trawie lub leżące na boku, przypominając o trudach ich transportu.

Nauka Przeciwko Legendzie: Jak Wyglądał Transport?

Niektóre z posągów, według legendy, miały zostać przewrócone przez zmiennokształtną postać zwaną Nuahine Pīkea 'Uri, lecz wykopaliska sugerują, że to raczej błędne wyważenie i problemy podczas transportu były przyczyną ich upadków. Archeolodzy Hunt i Lipo stworzyli szczegółowy model, a także wykonali replikę posągu o wysokości 4,5 metra, ważącego około 4,35 tony, którą przetransportowali w zaledwie 40 minut z pomocą zespołu 18 osób.

Inżynieryjna Zdolność Dawnych Mieszkańców