W 2011 roku, podczas badania dna Bałtyku, szwedzcy odkrywcy Peter Lindberg i Göran Asberg natrafili na zagadkową strukturę, która od razu wzbudziła wiele emocji oraz teorii na temat jej pochodzenia. Na początku podejrzewali, że może to być naturalny twór, jednakże po kontaktach z naukowcami ich wątpliwości tylko narastały. Jak wspominał Asberg w rozmowie z TV4: "Byliśmy zaskoczeni. To nie jest wrak, ale nie wygląda też na coś całkowicie naturalnego. Konsultacje z geologami i biologami tylko podsyciły naszą ciekawość."

Zagadkowa struktura, która znajduje się na głębokości 92 metrów, wywołała niemałe zamieszanie w środowisku naukowym oraz wśród entuzjastów teorii spiskowych. Niektórzy spekulowali, że może być to pozostałość po starożytnej cywilizacji, relikt UFO, a nawet tajny bunkier nazistowski z czasów II wojny światowej. Lindberg, w rozmowie z NBC w 2012 roku, zasugerował, że "jeśli to konstrukcja, musiała powstać dziesiątki tysięcy lat temu, przed epoką lodowcową. Gdyby to była Atlantyda, byłoby to niesamowite."

W 2016 roku zespół badawczy Ocena X przeprowadził szczegółowe badania podwodnej struktury, zbierając próbki i dokumentując odkrycie. Jednak po dokładnej analizie, geolog Volker Bruchert z Uniwersytetu Sztokholmskiego stwierdził, że obiekt nie jest niczym nadzwyczajnym. Pomimo to, wielu wciąż jest zaintrygowanych tym znaleziskiem, a dyskusje na temat jego potencjalnych zastosowań oraz teoretycznych implikacji trwają na licznych forach internetowych i konferencjach naukowych.

Odkrycie na dnie Bałtyku jest nie tylko fascynującym przykładem na to, jak mało wiemy o dawnych strukturach lądowych, ale również dowodem na to, że historia ziemi może skrywać jeszcze wiele niewyjaśnionych tajemnic. W miarę jak technologia się rozwija, przy rozwoju morskich badań archeologicznych, być może w przyszłości poznamy jeszcze więcej faktów o tym niezwykłym znalezisku.