Według najnowszego raportu BloombergNEF, Unia Europejska zainwestowała 127 miliardów euro w projekty wodorowe, ale większość z tych funduszy kierowana jest na wytwarzanie wodoru z paliw kopalnych, co negatywnie wpływa na ekologiczną transformację. Ekspertka Johanna Kuld z CEE Bankwatch Network krytykuje politykę, wskazując, że unijne środki miały przyczynić się do dekarbonizacji, ale zamiast tego ugruntowują uzależnienie od paliw kopalnych.

Rozróżnienie między wodorem odnawialnym a tym produkowanym z paliw kopalnych ma kluczowe znaczenie. Większość wodoru (99,7%) produkowana jest z gazu ziemnego, co przyczynia się do ogromnych emisji CO2. W 2022 roku produkcja wodoru z paliw kopalnych wyemitowała więcej dwutlenku węgla niż cała gospodarka Niemiec!

Polski sektor wodorowy ma rozpocząć produkcję zielonego wodoru w 2025 roku, ale na razie skupia się na inwestycjach w wodór z paliw kopalnych. Choć Obowiązujące przepisy unijne wymagają, aby do 2030 roku 42% wodoru pochodziło z odnawialnych źródeł, potencjał Polski do produkcji zielonego wodoru szacowany jest na jedynie 160 tysięcy ton, co nie pokryje wzrastającego popytu.

Dyskusje o "gospodarce wodorowej" w Polsce często ignorują realne wyzwania związane z produkcją zielonego wodoru. Strategia wodoru z 2022 roku wskazuje na wiele absurdalnych zastosowań wodoru, co sprawia, że podejmowane kroki szkodzą prawdziwemu celowi – dekarbonizacji. Ponadto, miliardy złotych są przeznaczane na rozwój infrastruktury gazowej, co często opóźnia wprowadzenie odnawialnych źródeł energii.

W obliczu globalnego kryzysu klimatycznego, inwestycje w zielony wodór są kluczowe, jednak polska strategia wydaje się być niedoścignionym marzeniem. Przy odpowiednich rozwiązaniach, takich jak rozwój technologii OZE, Polska mogłaby stać się liderem w czystych technologiach energetycznych. Bez działań na rzecz autentycznej transformacji, nadzieje na czysty i zielony wodór mogą okazać się jedynie mrzonką.