Kajakarstwo w Polsce od lat świeciło triumfy, przynosząc nam medale na kolejnych igrzyskach olimpijskich. Nasza seria zwycięstw trwała nieprzerwanie od Seulu 1988, kiedy to Marek Łbik i Marek Dopierała zdobyli podwójne podium, a Izabela Dylewska dorzuciła brązowy medal w konkurencji jedynek. To była złota era dla polskiego kajakarstwa! Niestety, teraz ta świetna passa została przerwana. Dorota Borowska, nasza ostatnia nadzieja w kanadyjkowym sprincie, nie zdołała awansować do finału.

Dorota Borowska zajęła szóste miejsce w swoim półfinale, co przekreśliło jej szanse na walkę o medal. I choć można by mówić, że seria została przedłużona dzięki srebrnemu medalowi Klaudii Zwolińskiej w kajakarstwie górskim, to jednak klasyczne kajakarstwo różni się diametralnie. To trochę jak porównywanie dwóch różnych światów – woda, kajak i wiosło, ale technika i warunki są zupełnie inne.

Tragedia dla polskiego kajakarstwa miała wiele zwrotów akcji. W sobotni poranek Dominika Putto nie udało się awansować do finału A na 500 m w K-1, co uczyniło Borowską ostatnią deską ratunku. Ironią losu jest fakt, że jeszcze tydzień temu Borowska była w swoim domu w Polsce, ponieważ były obawy związane z zawieszeniem przez znalezienie clostebolu w jej organizmie. Sprawa ta miała swój finał przed Trybunałem Arbitrażowym ds. Sportu, który zadecydował o jej dopuszczeniu do zawodów. W poniedziałek Borowska pojawiła się w Paryżu, a już we wtorek zaczęła rywalizację na torze w Vaires-sur-Marne.

Czy to koniec złotej ery polskiego kajakarstwa? Czy znajdziemy nowych bohaterów, którzy podtrzymają naszą medalową tradycję? Czas pokaże, ale jedno jest pewne – biało-czerwoni nigdy się nie poddają!

Zapraszamy do śledzenia dalszych losów naszych zawodników i trzymania kciuków za przyszłe sukcesy!