Współczesna kosmologia nabiera nowych kształtów, a naukowcy odkrywają niespotykane koncepcje dotyczące naszej rzeczywistości. Choć większość fizyków zgadza się, że obserwowalny Wszechświat przypomina sferę lub balon rozciągający się we wszystkie strony, wciąż istnieją niedopowiedzenia i pytania bez odpowiedzi.

W poszukiwaniu natury Wszechświata

Zagadnienie, co kryje się poza naszym Wszechświatem, wciąż fascynuje naukowców. Obserwacje sugerują, że przestrzeń kosmiczna jest nieskończona, a to rodzi pytanie: czy jesteśmy jedynym wszechświatem w tej bezkresnej przestrzeni? Koncepcja multiwersum, zakładającego istnienie wielu wszechświatów, zyskuje na popularności. Prof. Max Tegmark z MIT twierdzi, że za granicami naszego wszechświata mogą istnieć inne „światy” w hiperprzestrzeni, podobnie jak winogrona w kiści.

Multiwersum na różnych poziomach

Tegmark wyróżnia trzy poziomy multiwersum. Pierwszy poziom z alternatywnymi wszechświatami, które są oddalone, ale kierują się podobnymi prawami fizyki. Drugi poziom to wszechświaty całkowicie odizolowane, różniące się prawami fizyki od naszego. Ostatnim, poziomem trzecim, są wszechświaty według teorii Hugh Everetta, które rozprzestrzeniają się w różnych wymiarach, z każdą możliwością mającą swój oddzielny rozwój.

Nieskończoność możliwości

Zgodnie z badaniami Lindego i Winczurina, istnieje olbrzymia liczba alternatywnych wszechświatów - szacowana na 10^10^10^7, więcej niż atomów w znanym Wszechświecie! Pytania dotyczące multiwersów nabierają filozoficznego charakteru, zastanawiając, dlaczego nasz wszechświat jest najbardziej sprzyjający życiu.

Dynamika Wszechświata i jego przyszłość

Naukowcy obserwują, że Wszechświat wciąż się rozszerza, a galaktyki oddalają się od siebie. Jak jednak wygląda jego przyszłość? Większość kosmologów uważa, że proces ten nie zatrzyma się. Obiekty kosmiczne z czasem staną się zimne i ciemne, a nasz Wszechświat może przekształcić się w pustkę. Teraz pojawia się pytanie: co było przed Wielkim Wybuchem? Prof. Steinhardt przyznaje, że istnieją luki w teorii Wielkiego Wybuchu, a zachowanie czasu i przestrzeni może być bardziej złożone.

Nowe wizje cyklicznego Wszechświata

Prof. Roger Penrose i Krzysztof Meissner z Uniwersytetu Warszawskiego przedstawiają nową teorię cyklicznego Wszechświata. Ich zdaniem, pasywna pustka może w końcu prowadzić do zderzeń fotonów, rodząc nowe cząstki materii i powodując wybuch, który zainicjuje nową epokę w bezkresie czasu.

Wszechświat, w którym żyjemy, jest więc tylko jednym z nieskończonej liczby możliwych rzeczywistości. Możemy tylko spekulować, co przyniesie przyszłość, a może to wszystko jest częścią większego cyklu, w którym życie rodzi się i umiera w nieskończoność.